Ο ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ...ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ!

 Κάθισα να γράψω αυτό το κείμενο σχετικά με το τι άνθρωποι είμαστε τελικά εμείς οι Έλληνες, τι στην ευχή πρεσβεύουμε και τι στην ευχή χρειαζόμαστε πραγματικά.

 Ο σημερινός Ελληναράς είναι ξενομανής, επιδειξιομανής, αμετροεπής, φαφλατάς, ασυνείδητος, φιλήδονος, πορνοεθισμένος, αιδιόδουλος, άπληστος, καλοπερασάκιας, παρτάκιας, άπατρις, φυγόστρατος, φυγόμαχος, μικρόψυχος, κατευθυνόμενος, κομματόσκυλο, ποδοσφαιρολάτρης, μπουζουκοεξαρτόμενος, τζογαδόρος, αυνανολάτρης, πεθερόπληκτος, υπερκαταναλωτής, τρακαδόρος, εκφυλοφυλιστής, ξενολάγνος, ρουφιάνος, θρασύδειλος, αναιδής, ψεύτης, αυθάδης, υπερβάλλων, δήθεν, κλικαδόρος, ξερόλας, τεμπέλης, καφενοκαρεκλοταβλαδόρος, υποκριτής, βολεψάκιας, παραμυθάς, σοβαροφανής και άλλα πολλά.

 Και εξηγούμαι. Από την μία, αν κάνουμε αναφορά στους προγόνους μας, θα δείξουμε περηφάνια γι’ αυτούς, θα μιλάμε με ωραία λόγια, θα κοκορευτούμε ενδεχομένως, μα από την άλλη, αν το δούμε βαθιά, θα διαπιστώσουμε ότι υπάρχει αντίθετη νοοτροπία και τρόπος ζωής.

 Το ότι θα αυτοκολακευτούμε, επικαλούμενοι τους προγόνους μας, είναι γεγονός, αλλά, δυστυχώς, αυτό είναι μία κακή ή καλή συνήθεια και μόνο στα λόγια υπάρχει. Περηφανευόμαστε για την γέννηση της δημοκρατίας, του πολιτισμού, και από την άλλη, οι σημερινοί Ελληναράδες τρέφουν αφειδώς τα παράσιτα της κομμοκρατίας που ζουν εις βάρος τους. Υπερηφανευόμαστε για τους 300 του Λεωνίδα, που έπεσαν για την πατρίδα, αλλά οι Ελληναράδες κοιτάνε να απαλλαγούνε απ’ τη θητεία τους, έστω και αν έχει γίνει 9 μήνες.

 Τολμούν να αναφέρουν τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα και όλους τους αρχαίους σοφούς και δεν έχει ανοίξει βιβλίο κανείς απ’ αυτούς να τους διαβάσουν. Υπερηφανευόμασταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και οι εξέδρες του σταδίου ήταν άδειες. Συμφωνούν με το «Νους υγιής εν σώματι υγιή» και βλέπουν ποδόσφαιρο με μπύρα και πίτσα απ’ τον καναπέ τους, ενώ δεν πάνε να αθληθούν οι ίδιοι. Τα παραδείγματα είναι άπειρα.

 Πέρα απ’ την αρχαία Ελλάδα και όλους τους σημαντικούς εκείνους ανθρώπους, αν μας ρωτήσει κάποιος ξένος στον παρόντα χρόνο, που δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα από την «Νέα Ελλάδα», να του πούμε κάτι, για το οποίο είμαστε υπερήφανοι, απλά δεν έχουμε να του πούμε τίποτα. Αν του πούμε για την αρχαία Ελλάδα, που προφανώς θα την γνωρίζει μέσα απ’ τα βιβλία και εκείνος, ίσως και καλύτερα απ’ τον Ελληναρά, εκτός αυτού, δεν υπάρχει κάτι να του υποδείξουμε. 

 Είπαμε, Έλληνας θεωρείται και καθορίζεται κάποιος σύμφωνα με το γενεαλογικό του δέντρο. Συμφωνώ. Αλλά… επιπλέον, και από την στάση ζωής του, και την νοοτροπία του, με ρίζες από τα παλιά, με προσήλωση σε αξίες και ιδανικά.

 Τα βλέπετε πουθενά; Εγώ όχι, αλλά μόνο σαν την εξαίρεση του κανόνα. Αυτό είναι μια πικρή γεύση για την Ελλάδα του σήμερα. Οι Ελληναράδες οι σημερινοί είναι αυθάδεις, ψευτοτσαμπουκάδες του «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» και δεν είναι τίποτα. Είναι λάτρεις του πλούτου και του εύκολου πλουτισμού, ψευτογόηδες του φουστανιού, που λατρεύουν να πουλάνε μόστρα και να νομίζουν ότι είναι κάποιοι άλλοι από αυτό που πραγματικά είναι. Θέλουν να είναι μπουζουκολάτρες του σκυλάδικου και κολλητοί των αφεντικών, οπαδοί του life style και σνομπίστες του «κατώτερού» του, που γουστάρουν δίμετρες γκόμενες να τις κάνουν πασαρέλα στην παρέα τους και να είναι μόνιμοι θαμώνες του Κολωνακίου για ευνόητους λόγους. Πουλάνε, δηλαδή, το γνωστό ελληνικό ρητό «Ό, τι δηλώσεις, είσαι».

 Η Ελλάδα, από παλιά, ήταν χώρα ελευθερίας, ανοχής και ανάτασης, δίνοντας το περιθώριο στους ανθρώπους να χαράζουν την πορεία που επιθυμούν. Έτσι, λειτούργησε το καθεστώς των μεγάλων ηρώων και των μεγάλων προδοτών.

 Σήμερα, ήρωες δεν υπάρχουν, υπάρχουν, όμως, άξιοι άνθρωποι, ενώ υπάρχουν ακόμα οι προδότες – ρουφιάνοι – λαμόγια. Ναι, ακόμα και τούτη τη στιγμή, ο τόπος έχει άξια τέκνα με λόγο και ηθική, με πνευματικό υπόβαθρο και ρητορική αξία. Δυστυχώς, όμως, υπάρχει και η πνευματική λογοκρισία, η πνευματική σκλαβιά, που έχουν χαθεί κάτω απ’ την κυριαρχία των λαμογιών και των παρασιτικών κομματοεξουσιαστών και κομπλεξικών ιμπεριαλιστών.

 Φτάσαμε στο σημείο να κυβερνιόμαστε από υπαλλήλους του ΔΝΤ, λες και δεν έχουμε στη χώρα μας άξιους άντρες να κυβερνήσουν τον τόπο, το λαό, το έθνος. Παρέδωσε ο Ελληναράς την Ελλάδα στους ξένους και έχει απόλυτη ευθύνη γι’ αυτό, διότι σημαίνει προδοσία και σημαίνει και «θανατική καταδίκη» σε όλους τους Ελληναράδες που συμμετείχαν σε αυτό.

 Τα γερόντια τώρα κλαίνε που η σύνταξή τους θα πάει στα 360 ευρώ. Προσωπικά, θέλω να πάει 100 ευρώ, γιατί τους αξίζει να πληρώσουν γι’ αυτό που φέρανε στη χώρα.

 Εφόσον, εσχάτη των ποινών δεν μπορεί να γίνει με την στενή αξία του όρου, δηλαδή «θανατική ποινή» στους Ελληναράδες, ας τιμωρηθούν γι’ αυτό βλέποντας τουρκοσίριαλ και ακούγοντας Παντελή Παντελίδη, γιατί αυτό τους αξίζει, ό, τι φθηνό και ξεφτιλισμένο.

 Μιλάνε οι αγράμματοι για «φασισμό», «Ναζισμό», χωρίς να ξέρουν τις έννοιες. Εν συντομία, θα εξηγήσω πρώτα τη λέξη «φασισμός», που ετυμολογείται από την λατινική λέξη «Fasces (Φάσκες)», που ονομαζόταν ένα αρχαίο ρωμαϊκό έμβλημα, ο πέλεκυς.

 Αργότερα, στα ιταλικά το «Fasces» έγινε «Fascismo». Βλέπετε τίποτα κακό σε αυτό; Εγώ όχι.

 Από την άλλη, η λέξη «Ναζισμός» προέρχεται από τη λέξη «Nationalsozialismus», δηλαδή «Εθνικοσοσιαλισμός», που χάρη συντομίας της γερμανικής λέξης «NAtionalsoZIalismus», κράτησαν τα 4 γράμματα της σύνθετης λέξης και έμεινε το «NAZI». Βλέπετε τίποτα κακό σε αυτό; Εγώ όχι.( Σχετικά με την σβάστικα και το ναζιστικό σήμα διαβάστε το κείμενο <<Μαθήματα  Αμερικανικής  παρωδίας>> να σας λυθούν οι απορίες).

 Το δικό μας «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα» που έγινε «ΠΑΣΟΚ» μας πείραξε; Όχι, ε; Το «ΝΑΖΙ» μας πειράζει, μας ενοχλεί.

 Είπαμε, η προπαγάνδα του ξεφτιλισμένου προδοτικού συστήματος καλά κρατεί και καλά προχωρεί. Έχουν ορίσει την παρούσα άθλια κατάσταση προσωρινή, μα η πραγματικότητα είναι άλλη

. Ο Ελληναράς ζει μάλλον κυκλοθυμικά, με συνέπεια την αδυναμία αυτοκριτικής και αυτογνωσίας. Ο Ελληναράς βλέπει τον εαυτό του στον καθρέπτη και νομίζει ότι είναι ο Ωνάσης, ενώ στην πραγματικότητα είναι ο Καραγκιόζης. Αγνοεί την πραγματικότητα, αυτοαναγνωρίζεται ως ξερόλας και, γενικά, στην υπερβολή του και στην συνισταμένη του χαρακτήρα του δημιουργεί ένα εθνικό ελάττωμα και αυτό το προσδιορίζει ως λεβεντιά. 

Από την μία, το παίζει αγέρωχος και άκαμπτος και νταής, και από την άλλη, αν του πεις «Τι κάνεις;» σου λέει, «Ε, ας τα λέμε καλά». Δηλαδή, απ’ τη μία, έχει έναν Μεγαλέξανδρο για μόστρα, και απ’ την άλλη, ένα Χατζηαβάτη κακομοίρη. Η υπερβολή της λεβεντιάς και του κακομοίρογλου μαζί.

 Ο Ελληναράς είναι μη συνειδητός προδότης, ρουφιάνος, σπιούνος, μα όταν το κάνει έχει όλοκληρη τη συνείδηση. Ο Ελληναράς μιλάει για Ευρώπη και την Ελλάδα την αφήνει απ’ έξω. Όταν, όμως, θέλει αμάξι φθηνό, απαλλαγμένο από δασμούς, τότε συμπεριλαμβάνει την Ελλάδα στην Ευρώπη. Οι Ελληναράδες προσπαθούν με ό, τι μπορούν να ενταχθούν κάπου (βλέπε Ευρώπη), λες και δεν μπορούμε να έχουμε την μοναδικότητά μας. Ο Ελληναράς κάνει τον δυνατό και, τελικά, είναι αδύναμος, με έντονη έλλειψη σιγουριάς, αναζητώντας προστάτες – εθνάρχες και προφήτες. Ο Ελληναράς ξέχασε τη γλώσσα του και τώρα γράφει μηνύματα στο κινητό του με Greeklish.

 Τελικά, Ευρωπαίοι είμαστε της Ανατολής ή Ανατολίτες της Ευρώπης; Οι ανεπτυγμένοι του Νότου ή οι υποανάπτυκτοι του Βορρά; Οι τριτοκοσμικοί της Ευρώπης ή οι Ευρωπαίοι της Μπανανίας; Είμαστε το «του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υποφέρει» ή «του Έλληνα ο τράχηλος ζυγούς πάντα υποφέρει»;

 Ο Ελληναράς είναι ο καπάτσος, ο ξενολάτρης, ο Ρωμιός με το φιλότιμο ή όλα αυτά είναι άμυνα και αδυναμία για την κατάπτωσή του; Ο Ελληναράς είναι οπαδός της μητριαρχίας, θαυμαστής του γεροντολόγου Αυτιά και επίορκος αρραβωνιαστικός για να εξυπηρετήσει προσωπικούς σκοπούς. Ο Ελληναράς είναι παραδομένος σε έναν μαζικό μηχανισμό βεβιασμένης και κακής τροφοδότησης της επικαιρότητας, που τον κινούν αμόρφωτοι, άμουσοι και υπαμειβόμενοι δημοσιογραφίσκοι και πολιτικάντηδες. Ζει στην ακριβότερη χώρα της Ευρώπης σε σχέση με τις αμοιβές του, έχει τη χειρότερη κοινωνική ασφάλιση, το φτωχότερο και το πιο απαξιωμένο εκπαιδευτικό σύστημα και τους περισσότερο πληθυσμιακά αμόρφωτους από όλη την Ευρώπη.

 Ο απότομα αστικοποιηθής βλάχος είναι το λυπηρό ζώο στην Ελλάδα. Ζει στην πρωτεύουσα, που δεν του προσφέρει τίποτα, ενώ άφησε τη γη του, τον τόπο του, την περιουσία του για να σέρνεται στο Κολωνάκι και να διασύρεται στα βλέμματα των πρωτευουσιάνων. Έφερε όλη την νεοελληνική φτήνια και κακογουστιά μαζί με το επαρχιώτικο αξάν, αγόρασε και ένα ξεσκέπαστο αυτοκίνητο, κάνοντας τον γαμπρό.

 Οι μισοί Ελληναράδες θέλουν την Ελλάδα σαν ξένη χώρα και οι άλλοι μισοί ξενιτεύονται. Ο Ελληναράς, επιπλέον, έχει δύο σεξουαλικές ζωές, την πραγματική και την φανταστική. Την μεν φανταστική την διαλαλεί ως πραγματική και την πραγματική δεν την αναφέρει καν. Κάναμε την ηττοπάθεια στοιχείο της ράτσας μας και τον πρόσκαιρο νεοπλουτισμό τον αντικαταστήσαμε με τον νεοπτωχισμό, ο οποίος δεν έχει ημερομηνία λήξης.

 Αν κλείσεις μέσα στην καρδιά σου την Ελλάδα που ζούμε, του σήμερα, σίγουρα θα πάθεις έμφραγμα.

 Ο Βρετανός πρωθυπουργός, Ουίστον Τσόρτσιλ, είχε πει: «Αν οι Έλληνες αποκτήσουν μόρφωση και ενότητα, αλίμονο μας».

 «Οι Έλληνες για να πάνε μπροστά πρέπει να κοιτάζουν πίσω».

Δημήτριος Καμπούρογλου (1852-1942), γνωμικογράφος 

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ