ΑΝΗΦΌΡΑ (ίσoν) ΚΑΤΗΦΌΡΑ και Ε.Ε.

 Ευρωπαϊκή  Ένωση-Ε.Ε (ίσον) Ευρωπαϊκή   Εξαπάτηση-Ε.Ε!

Το προκαθορισμένο σχέδιο απ’ τους αόρατους διαχειριστές εις βάρος της Ελλάδας δεν έχει τέλος. Η ιστορία θα έχει και επόμενο στάδιο.

 Μιλάμε για την ευρωπαϊκή πολιτική ένωση, που σκοπό θα έχει την Ευρώπη ως μία ομοσπονδία με ευρωπαϊκά κόμματα ιδίων συμφερόντων και αποχρώσεων, και όχι εθνικά κόμματα, που θα ορίζουν εθνική και οικονομική αυτάρκεια και κυριαρχία. Αυτό έχει σκοπό τα μεγάλα κράτη να φάνε τα μικρά, όπως το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.

 Η Τρόικα και οι τοκογλύφοι εταίροι θα μας έχουν ως ενέχυρο απέναντι στο ευρωπαϊκό τραπεζικό ομοσπονδιακό σύστημα. Έτσι κάθε χώρα, ανάλογα του πόσο «μεγάλη» είναι, θα παίρνει και τον όροφο που της αντιστοιχεί στην «ευρωπαϊκή πολυκατοικία», που θα αποτελείται από υπόγεια (βλέπε Ελλάδα) μέχρι ρετιρέ (βλέπε Γερμανία). Το κόλπο είναι καλό, δυνατό και σίγουρο.

 Η τραπεζοοικονομική κρίση για την διαχείριση των εθνικών κεφαλαίων θα φανεί ως επιτακτική ανάγκη λύτρωσης του κακού. Άλλωστε, ο γάλλος Ζαν Μονέ, το 1947, το είχε πει ξεκάθαρα:

«Δεν θα υπάρξει ειρήνη για την Ευρώπη αν τα κράτη συνεχίζουν να βασίζονται στην εθνική τους κυριαρχία. Οι χώρες της Ευρώπης είναι πολύ μικρές για να εγγυηθούν στους πολίτες τους την αναγκαία ευημερία και την κοινωνική πρόοδο. Τα κράτη της Ευρώπης θα πρέπει να επιλέξουν την συνεργασία και την ομοσπονδιακή μορφή.»

 Για την ιστορία, ο Ζαν Μονέ είναι ο ηθικός αυτουργός και ο εμπνευστής της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1950, με συνεργάτη του τον τότε γάλλο υπουργό εξωτερικών, Ρομπέρ Σουμάν.

 Έτσι, από τότε, το όνειρο του Μονέ έγινε πραγματικότητα και για μας ένας κακός εφιάλτης. Εξάλλου, σε πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντάγκι, συμπίπτουν απόλυτα με τον μακαρίτη Μονέ.

 «Είμαι βέβαιος ότι, αν θέλουμε να αποκαταστήσουμε την αξιοπρέπεια στην Ευρωζώνη, οι χώρες θα πρέπει να εκχωρήσουν μέρος της κυριαρχίας τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι κυβερνήσεις έλαβαν αποφάσεις, οι οποίες, πριν από ένα χρόνο, θα ήταν αδιανόητες. Αυτή είναι μία πρόοδος, αλλά δεν αρκεί.»

 Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να καταθέσουμε κοινά σημεία του Ζαν Μονέ με τον «κουφό εθνάρχη» Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ο Μονέ, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν πήγε να υπερασπιστεί την πατρίδα του, διότι είχε «λόγους υγείας». Αλλά, η υγεία του ήταν μια χαρά, όταν άρχισε να πουλάει όπλα και να έχει άνετη πρόσβαση στο πρωθυπουργικό γραφείο. Επίσης, η Γαλλία, το 1919, τον τίμησε για τις «μεγάλες υπηρεσίες» του με τον βαθμό του αναπληρωτή Γ.Γ. της Ένωσης των Εθνών. Ο δικός μας Καραμανλής επικαλέστηκε «λόγους υγείας» ότι ήταν κουφός στο ένα αυτί, για να μην υπηρετήσει την πατρίδα του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρ’ όλα αυτά, η υγεία του ήταν μια χαρά, όταν μας έβαλε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και καταδίκασε την Ελλάδα σε θάνατο. Τον αποκάλεσαν και «εθνάρχη», ξεπουλώντας και την Κύπρο, και έτσι έδεσε το γλυκό. Εξάλλου, ο Καραμανλής ήταν γαλλόφιλος και αυτό συνδέεται με την ιδιαίτερη φιλία του με τον τότε Γάλλο πρόεδρο, Βαλερί Ζισκάρ Ντ Εστεν.

 Στον παρόντα χρόνο, ο δημόσιος λόγος είναι παρακμιακός, με αντιφατικές ερμηνείες και εννοιολογικά θραύσματα.

 Η θυματοποίηση της κοινωνίας εκπορεύεται μέσα από χυδαίο, λαϊκίστικο λόγο και μοτίβο. Η σαθρότητα των θεσμών και η ανεπάρκεια των πολιτικών δημιουργεί μια φαυλότητα σε όλα τα επίπεδα. Ολοκληρωτική καταισχύνη.

 Ο καπιταλισμός της ανάπτυξης και της καταστροφής χρειάζεται αγελιοποιημένο, φθηνό εργατικό και ανθρώπους - σκουπίδια. Η παραγωγική διαδικασία είναι στο μηδέν. Οι λαθροβρωμιάρηδες βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να δουλέψουν στη θέση των Ελλήνων, αφού τα μεροκάματα γι’ αυτούς, σε σχέση με τη χώρα τους, είναι υπέρογκα και, επιπλέον, δεν πληρώνουν τίποτα από φόρους, έχοντας και όλα τα δικαιώματα με αυτούς που πληρώνουν. Το «πειραματόζωο» Ελλάδα για δημιουργική καταστροφή αποτελεί το μέλλον των λαθροσιχαμένων σαν διαθέσιμο εργατικό δυναμικό. Η ξεφτισμένη ρητορική των πολιτικών και η αλληλεγγύη για τους λαθροκουρελήδες θα φέρει πολύ γρήγορα την οργή, όχι του Θεού, αλλά του λαού. Ο ελλοχεύων κίνδυνος παραμονεύει.

 Όταν χρειαστεί να λογοδοτήσουμε στις επόμενες γενιές, τι θα πούμε; Ότι ήμασταν ακοινώνητοι ιδιώτες μιας ηθικοθεσμικής απραξίας; Όχι βέβαια.

 Μια στάλα ελπίδας υπάρχει μέσα στα σκουπίδια και τα λύματα που μας περιβάλλουν. Οι αυτοκτονίες των συμπολιτών μας περνούν στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων, η ζωή και ο θάνατός μας δεν αφορούν κανέναν.

 Η καθημερινότητά μας και η διαβίωσή μας βρίσκεται προς εκποίηση. Η αξία της αναπνοής μας θα φορολογηθεί και αυτή.

 Η ζωή μας, η ύπαρξή μας έχει αξία και πρέπει να το αποδείξουμε σε αυτούς πολεμώντας με νύχια και με δόντια. Δεν είμαστε μνημόνιο, ούτε νομοσχέδιο, ανάθεμά μας. Έλληνες είμαστε με ψυχή, καρδιά και φιλότιμο. Μην αφήσουμε την πατρίδα να μικρύνει, οι λέξεις «φιλότιμο» και «παλικάρι» δεν υπάρχουν σε άλλη γλώσσα. Για τους παραπάνω λόγους και μόνο, δεν πρέπει να φοβόμαστε τίποτα.   Είμαστε οι «μικροί ήρωες» ενός ηρωικού έθνους. Δεν είμαστε το προτεκτοράτο της Ευρώπης, δεν είμαστε οι πολύμορφοι δούλοι της διεθνοσιωνιστικής σύμπραξης.

 Είμαστε Έλληνες, είμαστε εθνικιστές, ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΠΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ.

 Βρισκόμαστε σε μια ανηφόρα που μπορούμε να την κάνουμε κατηφόρα.

«Χρωστάμε σε όσους πέρασαν, θα ‘ρθουνε, θα περάσουν, κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι και οι νεκροί.»

Κωστής Παλαμάς                                                       ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΦΩΣ,VIDEO

Η ΒΕΛΤΙΟΔΟΞΙΑ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

 Η έννοια της πατρίδας πέρα από τη σημειολογική της διάσταση πολιτιστικά μας παραπέμπει και κάπου αλλού. 

Εννοώ τον μέσο Έλληνα φουκαρά που εδώ και 25 χρόνια τουλάχιστον γεύεται ό, τι του δίνουν να τρώει μέσα από τα ΜΜΕ και έτσι αιχμαλωτισμένος βρίσκεται σε ένα κυκεώνα αποβλάκωσης και που πίστεψε σε μια άλλη Ελλάδα, με προνόμια, οικονομική ευμάρεια και ένα είδος νεοπλουτισμού που για θεό τους είχαν το πλαστικό χρήμα και για τη βολή τους το άραγμα και όχι το κόπιασμα και την εργασία.

 

 Έτσι χάσαμε τις αρχές μας, την πίστη μας, τα ιδανικά μας, φτάνοντας επιπλέον με αυτό τον τρόπο στο σημείο να αγαπάμε πλασματικά είτε τη χώρα, είτε τους ανθρώπους, διαλύοντας ακόμα και τον όρο της οικογένειας που ήταν ό, τι είχε απομείνει απ’ τις παραδόσεις μας.

 Αντιθέτως, μπήκαμε στη λογική μιας Gay κοινωνίας που απαιτεί να παντρεύονται ομοφυλόφιλοι μεταξύ τους και όχι απλά να συζούνε. Χάσαμε το λόγο μας και την τιμή μας, τα ιερά και τα όσιά μας. Μπερδέψαμε τα κόμματα με τον όρο «πολιτεία» και λίγοι ακόμα συμπατριώτες μας είναι ακόμα πολίτες και όχι «πελάτες» των κομμάτων.

 Απελευθερωμένοι κοντά 200 χρόνια απ’ την Τουρκιά, που όμως το ραγιάδικο να μας ακολουθεί σαν σκιά σε πολλές εκφάνσεις της ζωής μας. Έχουμε να κάνουμε με τον κόσμο, το κοινό, το πλήθος, όποια λέξη θέλετε πάρτε, μιας αισθητικής διαμόρφωσης αγραμμάτων, αμόρφωτων, αδιάβαστων ανιστόρητων και θλιβερών συνταξιούχων θεατών των τουρκοσίριαλ, που οι περισσότεροι περιμένουν απ’ τους αυταπόδεικτα προδότες, ανθέλληνες πολιτικούς να τους τάξουν ξανά ότι θα ξανάρθει η ευμάρεια, ότι θα ξανααποκτήσουν μεγάλα τζιπ, ότι θα ξαναέχουν πλαστικό χρήμα, ότι θα διορίσουν τα εγγόνια και τα ανίψια τους στο δημόσιο.

 Δεν έχουν καταλάβει ακόμα ότι συνεχίζουν να τους κοροϊδεύουν και ότι έχουμε υποστεί μια κοινωνικοπολιτικοοικονομική εξόντωση, ότι περνάμε μια δεύτερη «άλωση» της χώρας και του έθνους. Δεν έχουν καταλάβει ότι η Ευρώπη και η διεθνής συμμορία έχουν κάνει απόπειρα επέκτασης ή προέκτασης εις βάρος της Ελλάδας.

 Η ομαδική αυτή και οργανωμένη καταβύθιση, στην οποία ασκούν επιρροή οι κατεξουσιαστικές δυνάμεις. Θέλουν να επισύρουν την Ελλάδα και την κοινωνία της σε μια εθνική μοναξιά και ταπείνωση. Μια εθνική μοναξιά που έχει μεγάλη συμμετοχή η ίδια η παραγωγική κοινωνία που χρόνια ζούσε με τον ωχαδερφισμό και τη μηδενική αυτοκριτική.

 Αυτά τα θλιβερά τυπάκια των Νεοελλήνων της υποκουλτούρας και της νοθείας συμπεριφέρονται σα μεθυσμένα Αγγλάκια σε διακοπές και ζουν στα όρια ενός μαζοχιστικού πανικού και μιας αλγολαγνικής υστερίας διότι έχουν άγνοια της πραγματικής ιστορίας.

 Αυτοί οι λακέδες με τα φυλετικά κόμπλεξ που σκόπιμα πήγαν να μας δημιουργήσουν, έπεσαν μέσα στη φάκα οι ίδιοι. Χρησιμοποίησαν την Ελλάδα ως πείραμα και δεν σεβάστηκαν ότι εδώ είναι η μάνα της δημοκρατίας, από την οποία διαφωτίστηκαν.

 Τούτη τη στιγμή χρειάζονται προσωπικοί ηρωισμοί και όχι φανταστικοί ιδεολόγοι, εθνιστές του καφενείου.

 Θα πρέπει να πάψει η σκόπιμη εξαπάτηση των εφημερίδων, των περιοδικών, των βιβλίων, του ραδιοτηλεοπτικού μανιφέστου. Παρασύρανε τον κόσμο σε μια ψεύτικη και φτιαχτή ιστορία που την δημιούργησαν όργανα του Σιωνισμού, του Μαρξισμού και της παγκοσμιοποίησης.

 Οι Έλληνες πολιτικοί επικαλούν το συναίσθημα του πατριωτισμού σαν ενεργητική κατάφαση απέναντι σε αδαές σύνολο πολιτών και δεν τους ενδιαφέρει να αφήνουν τους Αθηναίους να λένε Βούλγαρους τους Θεσσαλονικείς και οι Θεσσαλονικείς να έχουν έχθρα με τους Αθηναίους, έστω και ποδοσφαιρικά.

 Το εκπαιδευτικό σύστημα άφησε...  και το έχει πετύχει, να υπάρχει  μια γενιά ολόκληρη από αγράμματους και ανιστόρητους με δυσάρεστα αποτελέσματα για το μέλλον. Οι πολιτικές τους πράξεις  οδήγησαν σε πανσπερμία φτωχών και απελπισμένων ανθρώπων που μοναδικό σκοπό τους έχουν την αυτοκτονία.

Γίνεται μέτρο σύγκρισης του Έλληνα μετανάστη του προηγούμενου αιώνα με τον λαθρομετανάστη, εγκληματία και ληστή που ήρθε στη χώρα μας στον παρόντα χρόνο. Μάλλον ξεχάσανε ότι οι Έλληνες μετανάστες φεύγανε και φτάνανε με νόμιμο τρόπο στην Αμερική ή σε άλλα μέρη και με όλα τα χαρτιά τους. Αυτά πρέπει να διδαχτούν στην Ελλάδα του σήμερα, αλλά και στην ομογένεια που τα έχουν ξεχάσει. Όσες γενιές και αν έχουν περάσει, οι ομογενείς δεν πρέπει να ξεχνάνε ότι εκεί που ζούνε δεν είναι η πατρίδα τους και ότι απλά φιλοξενούνται και να μην λησμονούν ότι κάποιος πρόγονος τους, πατέρας ή παππούς ή προπάππους, γεννήθηκε κάτω απ’ τον Παρθενώνα και όχι στο Πακιστανικό «ανθισμένο λουλούδι».

 Είναι πραγματικά αστείο να είμαστε η κορυφή της παγκόσμιας ιστορίας και να ζητιανεύουμε να ζήσουμε απ’ τους άλλους (Τρόικα), ενώ αυτοί μας χρωστάνε το δικό τους ευ ζην.

 Αν γονατίσει η Ελλάδα, θα γονατίσει και το παγκόσμιο πνεύμα.

 Τους διδάξαμε τη λέξη «πολιτεία», που είναι η ύπατη έννοια της αρχαίας δημοκρατίας και που από αυτήν δημιουργήθηκε η λέξη «πολίτης», που την χρησιμοποιούν όλες οι γλώσσες και όλες οι χώρες.

Το ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΌ ΦΩΣ  δεν ζητά πολίτες που αδιαφορούν ή απλά παρακολουθούν έντρομοι με γουρλωμένα μάτια τα όσα συμβαίνουν γύρω τους απ’ τις τηλεοράσεις ξαπλωμένοι στον καναπέ τους, και όταν τους χρειαστεί (η ανάγκη – εξυπηρέτηση) να την χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους. Θέλουμε το κίνημά μας να υπάρχει και να ζει από ενεργούς πολίτες, που θα συμμετέχουν, θα δημιουργούν, θα οραματίζονται, αλλά και θα δρουν μέσα απ’ αυτό.

 Ούτε ένας πολίτης νιώθοντας Εθνικιστής, δεν πρέπει να μείνει απ’ έξω από τον αγώνα, ενάντια στη σαπίλα, την παρακμή, τον διεθνισμό, την παγκοσμιοποίηση και τον Σιωνισμό. Είναι πολιτική αναγκαιότητα και ιδεολογική συλλογικότητα για τον κοινό παρονομαστή που λέγεται Έθνος. Αυτό το έθνος που κινδύνεψε και απειλήθηκε αμέτρητες φορές και που ο λαός του αντιστάθηκε.

 Χρόνια ολόκληρα τώρα απαξιώναμε τα πάντα και αφήναμε τα παιδιά μας ανιστόρητα με ξεχασμένη την εθνική μας γλώσσα, την κουλτούρα μας σε παραδομένες παρελάσεις αλλόφωνων και στα χέρια τους υψωμένα τα εθνικά σύμβολα, αλλόθρησκων, στο όνομα της προοδευτικότητας και του αντιρατσισμού. Σκοπιανοί, από την άλλη, να διασύρουν την Ελλάδα σε μια αναπαράσταση κηδείας μέσα από μία καρναβαλιστική εκδήλωση. Μιλάμε για το άκρον άωτον της ασυνειδησίας και ανευθυνότητας και την κατάντια να έχουμε φτάσει στο τρίπτυχο άνεργοι, ανώφελοι και πένθιμοι.

 Μπορούμε να ισχυριστούμε μια βελτιοδοξία, αφού αυτό το έθνος εξανθρώπισε υπανθρώπους και εκπολίτισε λαούς, που τους δίδαξε γραφή, που τους δίδαξε επιστήμες, που τους δίδαξε φιλοσοφία, που τους δίδαξε αθλητισμό. Και, όμως, αυτό το έθνος πάνε να το καταστρέψουν, να το διαλύσουν, να το αφανίσουν. Αυτό δεν πρέπει να περάσει, αντιθέτως, πρέπει να αξιοποιήσουμε την κληρονομιά μας απέναντι στο διεφθαρμένο σύστημα της φαυλοκρατίας και στον εκφυλισμό της ράτσας.

Πρέπει να παταχθούν οι υπονομευτές και οι προδότες.

 Έχουμε για παρέα πολλούς προγόνους μας που μας οδηγούν σε λαμπρούς και φωτεινούς δρόμους, όπως Ιών Δραγούμης, Περικλής Γιαννόπουλος, Κωστής Παλαμάς, Άγγελος Σικελιανός, Σίτσα Καραϊσκάκη.

 Από πιο παλιά την ανδρειωμένη κλεφτουριά, τους καπεταναίους της εθνεγερσίας. Ακόμα πιο παλιά, την Μακεδονική φάλαγγα, τις Σπαρτιάτικες μόρες, τους Βυζαντινούς κατάφρακτους ιππείς.

 Αυτή είναι η ιστορία της πατρίδας μας, γεμάτη ήρωες που έπεσαν νεκροί για να ζήσουμε εμείς ελεύθεροι και αποσκλαβωμένοι.

 Μην κοιτάτε το εθνικιστικό φως σαν μια πηγή νερού και μόνο… Δείτε και παρακάτω που γίνετε αυλάκι, που γίνετε ποτάμι, που ξεσπάει σαν καταρράκτης και που χύνεται μέσα σε μια μεγάλη λίμνη που είστε εσείς!

«Κάνε αυτό που πρέπει και ας γίνει οτιδήποτε.»

Ιωάννης Μεταξάς

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ

Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΩΣ ΕΓΓΎΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΆ ΕΝΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ.

 Ζούμε σε εποχές όπου η πίστη, τα ιδανικά, το όραμα και οι αρχές είναι παραγκωνισμένα και έρχονται σε συνεχείς ρήξεις και αντιπαραθέσεις.

 Αναρωτιέται κανείς αν η «Αρχή» του ενός, είναι το βασικό αξίωμα στην ικανότητα του ανθρώπου να χρησιμοποιήσει τη δράση του, το μυαλό του και εν γένει την υπόστασή του με τέτοιο τρόπο, ώστε κινούμενος για το κοινό καλό καταστήσει και εγκαινιάσει ένα νέο ξεκίνημα  για το λαό, ζητώντας του απλά κατανόηση και φρόνημα.

  Ο ένας πρέπει να επικεντρωθεί στην «Αρχή» όλων των πραγμάτων του χρόνου, του κόσμου, του ανθρώπου, ως συνείδηση, και να «εγγυηθεί» μέσα από την ίδια του τη δράση, ότι μπορεί να λειτουργήσει ένας «οργανισμός» υπό τη σκέπη του, η οποία θα γίνει σκέπη γι’ αυτούς που θέλουν να ακολουθήσουν το όραμά του.

Όραμα το οποίο ο ίδιος αλλά και ο καθένας χωριστά πρέπει να επωμιστούν των ευθυνών τους για να μεταφέρουν στον κόσμο την αλήθεια. Αυτοπρουπόθεση η καθημερινή υπενθύμιση και αφιέρωση του χρόνου της ενέργειάς μας, των πραγμάτων της ζωής και της εργασίας μας, που πραγματικά είναι σημαντική. Με άλλα λόγια δεν θα πρέπει απλά να δουλεύουμε , αλλά να κοπιάζουμε. Να μην φερόμαστε απλά έξυπνα, αλλά αποτελεσματικά.

Το να βοηθάς τους καλούς να γίνουν καλύτεροι είναι αποτελεσματικότερη αξιοποίηση χρόνου από το να βοηθάς τους καταπληκτικούς να γίνουν έξοχοι. Ο τρόπος που βλέπει κανείς τον κόσμο εξαρτάται απόλυτα απ’ το δικό του επίπεδο δονήσεων.

 Όταν η «Αρχή» του ενός μεταφέρει τη δική του δόνηση προς τους άλλους, τότε ολόκληρος ο κόσμος μπορεί να γίνει διαφορετικός και αυτή είναι η «εγγύηση» του μέλλοντος. Η ιστορία επαναλαμβάνεται σε αρκετά σημεία, αλλά με διαφορετικά πρόσωπα και πρωταγωνιστές, και σε αρκετά σημεία με άμεση αντιστοιχία πραγμάτων και καταστάσεων. Πιστεύουμε στην «Αρχή» του ενός ως επιστέγασμα ενός «οργανισμού» που θα έχει όραμα, πεποίθηση, προβλεψιμότητα, ρηξικέλευθες λύσεις και πολιτικές ανατροπές.

 Η «Αρχή» δεν έχει άλλο γνώμονα, παρά μονάχα την εξυπηρέτηση του συμφέροντος ενός κοινού καλού. Δεν λογαριάζει τίποτα, και πάνω απ’ όλα, το πολιτικό κόστος.

 Η «Αρχή» πρέπει να βάλει σαν «εγγύηση» τον ίδιο του τον εαυτό για αυτά που πρεσβεύει και είμαι σίγουρος ότι δεν θα επιτρέψει στο λαό, στην κοινωνία να παρασυρθεί από ανεύθυνους πολιτικούς ή τεχνοκράτες άντρες, ανιστόρητους δημαγωγούς, ασεβείς χαχόλους και υπόδουλους Ανθέλληνες που δεν επιδιώκουν τίποτε άλλο απ’ τον εθνικό μαρασμό. Μόνο υπό την επιρροή της «Αρχής» της «εγγύησης» και του «οργανισμού» μπορούμε να δούμε τα πράγματα ξεκάθαρα, πέρα από προβοκάτορες και τρομοκράτες της εθνικής ιδέας.

«Οργανισμός» σημαίνει ενότητα, σημαίνει πολυάριθμες φωνές απέναντι σε παθογενείς υλιστές, αλλά και σε θιασώτες συνθηκολόγους. Έτσι, όταν ο άνεμος του οργανισμού φτάσει στην αυλή μας, στην αυλή τους, να είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε πόρτες και παράθυρα για να βγει η παλιά μπόχα και να μυρίσει το σπιτικό μας Ελλάδα, έθνος, φυλή, ράτσα.

Όμως, η ράτσα, η φυλή, η πατρίδα και το έθνος είναι πολύ σπουδαία ιστορία και όταν μπαίνει κανείς στο δωμάτιο της ιστορίας από εκεί θα βγει νεκρός ή σοφός. Η πατρίδα έχει ανάγκη από πατριώτες Έλληνες και όχι από Νεοέλληνες  ξενόφερτης  κουλτούρας για να μην χαθεί και δεν θα χαθεί.

Η νεωτερική κρατική διανόηση των Ανθελλήνων και μιλώ ενδεικτικά για όλο το πολιτικό εσωτερικό – ευρωπαϊκό συνονθύλευμα δημιουργεί κοινωνικές διασπάσεις ενός συγκεκριμένου προδοτικού ζυγού.

 Ο «οργανισμός» ως συλλογική ταυτότητα, δηλαδή ως κοινωνική ταυτότητα θα αποτελέσει τις εξελίξεις και τη διακύβευση ενός «έθνους – κράτους» ως υπόβαθρο της καταγωγικής αναγωγής και σύγχρονης ανθρωποκεντρικής κοινωνίας που αξίζει στον καθένα. Μέσα απ’ τις συνθήκες της κοινής αντίστασης η «Αρχή» θα δημιουργήσει το κοινό πάθος και τη ψύχωση του Έλληνα εργάτη, φοιτητή, διανοούμενου, αγρότη που έχουν την ανάγκη να ενωθούν για να υπάρξει ένα κοινό θεμέλιο για το εθνικό αύριο.

 Ο «οργανισμός» έχει τη δυνατότητα για νέες πραγματικότητες, αρκεί να υπάρχει πλειοψηφική θέληση και άκαμπτη ηθική.  Είναι, λοιπόν, σαφές ότι αποτελούμε τη βιολογική συνέχεια, ένα εθνικό DNA μιας πνευματικής, μακρόχρονης και λαμπρής κληρονομιάς και ηρωικών παραδόσεων.

 Δίχως αμφιβολία, το μεγαλύτερο επίτευγμα του «οργανισμού» και της «Αρχής» θα είναι η «εγγύηση» της πίστης, και πίστη σημαίνει πείσμα, σημαίνει θάρρος, σημαίνει εκκαθάριση και ανατροπή χωρίς επιστροφή.

 Θα τελειώσω με το ότι αν εκπαιδεύσουμε το εγώ μας θα γίνει λογικό, αν εκπαιδεύσουμε το λογικό, κάτι που δεν είναι έμφυτο, θα περάσουμε στο υπερεγώ που αντιπροσωπεύει όλες τις θετικές ηθικές και κοινωνικές αξίες.

 Τις αξίες ενός ατόμου και αυτό λέγεται ηθική, λέγεται συνείδηση, λέγεται «Αρχή – Εγγύηση – Οργανισμός», δηλαδή λέγεται …

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΩΡΑ!

«Ο πατριωτισμός είναι έμφυτος και εγώ είμαι Εθνικιστής.»

Κωστής Παλαμάς
 ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΩΔΙΑΣ!

Έλληνες και Ελληνίδες 
Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες , 

Η προπαγάνδα που δέχεται το κίνημα των Ελλήνων , γιατί μόνο έτσι μπορώ να χαρακτηρίσω το κίνημα μας , είναι πλέον γνωστή σε όλο τον Ελληνικό Λαό . 
Αναφέρομαι φυσικά στα μέσα μαζικής εξαπάτησης , τα όποια δεν χάνουν λεπτό στον προπαγανδιστικό μαραθώνιο που γίνεται ενάντια των εθνικιστών , με το να προβάλλουν ταινίες οι οποίες χρησιμοποιούν το έμβλημα με τον αγκυλωτό σταυρό (σβάστικα ) με σκοπό να μας παρομοιάσουν με τα κινήματα που το χρησιμοποίησαν στη νεότερη παγκόσμια ιστορία ως έμβλημα τους . 

Ειδικότερα αναφέρομαι στην ταινία που προβάλλεται πολύ συχνά από τα κονσερβοκούτια του Σατανά που δεν είναι άλλη από τη γνωστή ταινία ¨Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας ¨. Η συγκεκριμένη ταινία που είναι δημιουργία πολυτάλαντων και πανούργων Εβραίων σκηνοθετών , αναφέρεται σε έναν οργισμένο νεαρό όπου η δολοφονία του πατέρα του από έναν έγχρωμο άνδρα, τον έχει μετατρέψει σε αδίστακτο ρατσιστή. Ασπάζεται τη ναζιστική ιδεολογία και κάτω από τη καθοδήγηση μιας ακροδεξιάς οργάνωσης ωθείται σε τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον των έγχρωμων μειονοτήτων. Από τα παραπάνω είναι πασιφανές το άτσαλο ταίριασμα που επιδιώκουν οι προπαγανδιστικοί κίναιδοι ώστε να επιτύχουν την σύνδεση του ιδεολογικού μηνύματος που περιέχει η συγκεκριμένη ταινία σε σχέση με το ιδεολογικό περιεχόμενο του κινήματος μας το όποιο φυσικά είναι τελείως διαφορετικό. Δεν έχουν καταλάβει όμως ότι ο Ελληνικός Λαός έχει αρχίσει και ξυπνάει από τον λήθαργο στον όποιο είχε περιπέσει όλα αυτά τα χρόνια και μπορεί να αναγνωρίσει την προπαγανδιστική ηλιθιότητα όλων αυτών που νομίζουν ότι μπορούν να πασάρουν πλέον το οτιδήποτε θέλουν στον Έλληνα Εθνικιστή. 

Είναι γνωστό στους περισσότερους Έλληνες πλέον ότι το έμβλημα της σβάστικας δεν έχει καμιά σχέση με τον ελληνικό μαίανδρο .Η ιστορία της σβάστικας ξεκάνει από τα πολύ αρχαία χρόνια και δεν είναι δημιούργημα του Γερμανικού κινήματος που υπήρξε τον προηγούμενο αιώνα. Πρωτοεμφανίστηκε στη νεολιθική εποχή ως ένα από τα ινδουιστικά και βουδιστικά ιερά σύμβολα το όποιο κοσμεί ακόμα και σήμερα βουδιστικά αγάλματα ως σύμβολο ειρήνης, αρμονίας, ισότητας και ισορροπίας. Με την πάροδο των χρονών και ενώ οι λαοί ξεκίνησαν τις μεταναστεύσεις προς όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα προς την τότε νεολιθική Ευρώπη , το συγκεκριμένο έμβλημα το συναντήσαμε και σε άλλους πολιτισμούς, όπως ήταν αυτός της Αρχαίας Ελλάδας, των Περσών όπως και πολιτισμών της Βόρειας Αμερικής της προκολομβιανής περιόδου, καθώς και των αρχαίων Νορβηγικών φυλών (Βίκινγκ) οι οποίοι την αριστερόστροφη την αποκαλούσαν "Κεστ" και τη θεωρούσαν ως σύμβολο "παθητικής" προστασίας και ευημερίας. 

Το συγκεκριμένο έμβλημα χρησιμοποιήθηκε από τον κάθε λαό και ιδιαίτερα από Χεταίους και Κέλτες , με διαφορετικό τρόπο γι' αυτό και στους διαφόρους αρχαίους πολιτισμούς το συναντάμε είτε ως έμβλημα ανδρείας μιας θεότητας , είτε ως βασικό έμβλημα της αρχιτεκτονικής και της γλυπτικής και είτε ακόμα ως θρησκευτικό σύμβολο διαφόρων λαών , το οποίο μετατράπηκε σε ποικίλες μορφές σχημάτων έχοντας πάντα ως αρχή του σχήματος του το σχήμα του σταυρού. 

Πως γίνεται λοιπόν ένα έμβλημα το όποιο μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα ενώ χρησιμοποιούνταν και θεωρείτο ως έμβλημα καλής τύχης ξαφνικά να γίνεται συνώνυμο των λέξεων του φασισμού και του ρατσισμού; Η απάντηση είναι πολύ απλή και μπορούμε να τη δώσουμε ακόμη και σε αυτούς που επινόησαν τη νέα σημασία του ιερού αυτού σύμβολου για να καταλάβουν ότι ο κόσμος έπαψε να είναι το τυφλό πρόβατο που εκείνοι ήθελαν . Ο διεθνής σιωνισμός γνωρίζει ότι το έμβλημα του αγκυλωτού σταυρού χρησιμοποιήθηκε αποδεδειγμένα ως κορνίζα σε ψηφοδέλτια εκλογικών διαδικασιών πολύ πριν ο κόσμος μάθει για το ποιος είναι ο Χίτλερ . 

Στην προσπάθεια τους να τιτλοδοτήσουν οτιδήποτε εθνικιστικό θέλησαν να δημιουργήσουν ένα τεράστιο ιστό κάλπικης προπαγάνδας ώστε να μπορέσουν να κατονομάσουν τους εχθρούς τους και να τους θεσπίσουν στο βάθρο της διαφθοράς τους ως παγκόσμιους εχθρούς της ανθρωπότητας θέλοντας να ξεγελάσουν τους λαούς και να φανούν εκείνοι ως σωτήριοι λέμβοι του ανθρωπινού γένους . Δυστυχώς για εκείνους το σχεδίου τους πλέον αποκαλύφθηκε και τα πρωτόκολλα της Σιών αποδείχτηκαν πρωτόκολλα ενός καλοστημένου σχεδίου από μέρους τους για την αφάνιση των λαών.

Ας αφήσουν πλέον τα τεχνάσματα τσίρκου που δεν εντυπωσιάζουν τον θεατή που τα παρακολουθεί και ας μας αντιμετωπίσουν πλέον ανοιχτά . Φυσικά αυτό δεν θα γίνει ποτέ γιατί όταν ένα γένος σκουληκιών όπως είναι αυτοί έχουν μάθει να συμπεριφέρονται πάντα ως γλοιώδη απορρίμματα του κατεστημένου που δημιούργησαν στο πέρασμα τους , είναι αδιανόητο για εμάς να πιστέψουμε ότι θα βρουν την ανδρεία να αλλάξουν και να πολεμήσουν όπως οι Έλληνες . 

Τους ευχαριστούμε πολύ όμως για την περίφημη προπαγάνδα που δημιουργούν εναντία στο κίνημα μας γιατί έτσι αποδεικνύεται περίτρανα το εξευτελιστικά χαμηλό επίπεδο της ζωώδους ύπαρξης τους . Εμείς, οι Έλληνες Εθνικιστές, τους καλούμε να παρακολουθήσουν τα Μαθήματα Ελληνικής Ιστορίας που τα παραδίδουμε καθημερινά σε όλους μέσα από τον τρόπο ζωής μας , για να καταλάβουν ότι η καλύτερη απόφαση που έχουν να πάρουν είναι το να πάνε από μόνοι τους και να κάνουν μια βουτιά στον Καιάδα , το μέρος που είναι προορισμένο να γίνει η μελλοντική πατρίδα των δύσμορφων τεράτων. 

 ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ Κ.

Ο ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ...ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ!

 Κάθισα να γράψω αυτό το κείμενο σχετικά με το τι άνθρωποι είμαστε τελικά εμείς οι Έλληνες, τι στην ευχή πρεσβεύουμε και τι στην ευχή χρειαζόμαστε πραγματικά.

 Ο σημερινός Ελληναράς είναι ξενομανής, επιδειξιομανής, αμετροεπής, φαφλατάς, ασυνείδητος, φιλήδονος, πορνοεθισμένος, αιδιόδουλος, άπληστος, καλοπερασάκιας, παρτάκιας, άπατρις, φυγόστρατος, φυγόμαχος, μικρόψυχος, κατευθυνόμενος, κομματόσκυλο, ποδοσφαιρολάτρης, μπουζουκοεξαρτόμενος, τζογαδόρος, αυνανολάτρης, πεθερόπληκτος, υπερκαταναλωτής, τρακαδόρος, εκφυλοφυλιστής, ξενολάγνος, ρουφιάνος, θρασύδειλος, αναιδής, ψεύτης, αυθάδης, υπερβάλλων, δήθεν, κλικαδόρος, ξερόλας, τεμπέλης, καφενοκαρεκλοταβλαδόρος, υποκριτής, βολεψάκιας, παραμυθάς, σοβαροφανής και άλλα πολλά.

 Και εξηγούμαι. Από την μία, αν κάνουμε αναφορά στους προγόνους μας, θα δείξουμε περηφάνια γι’ αυτούς, θα μιλάμε με ωραία λόγια, θα κοκορευτούμε ενδεχομένως, μα από την άλλη, αν το δούμε βαθιά, θα διαπιστώσουμε ότι υπάρχει αντίθετη νοοτροπία και τρόπος ζωής.

 Το ότι θα αυτοκολακευτούμε, επικαλούμενοι τους προγόνους μας, είναι γεγονός, αλλά, δυστυχώς, αυτό είναι μία κακή ή καλή συνήθεια και μόνο στα λόγια υπάρχει. Περηφανευόμαστε για την γέννηση της δημοκρατίας, του πολιτισμού, και από την άλλη, οι σημερινοί Ελληναράδες τρέφουν αφειδώς τα παράσιτα της κομμοκρατίας που ζουν εις βάρος τους. Υπερηφανευόμαστε για τους 300 του Λεωνίδα, που έπεσαν για την πατρίδα, αλλά οι Ελληναράδες κοιτάνε να απαλλαγούνε απ’ τη θητεία τους, έστω και αν έχει γίνει 9 μήνες.

 Τολμούν να αναφέρουν τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα και όλους τους αρχαίους σοφούς και δεν έχει ανοίξει βιβλίο κανείς απ’ αυτούς να τους διαβάσουν. Υπερηφανευόμασταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και οι εξέδρες του σταδίου ήταν άδειες. Συμφωνούν με το «Νους υγιής εν σώματι υγιή» και βλέπουν ποδόσφαιρο με μπύρα και πίτσα απ’ τον καναπέ τους, ενώ δεν πάνε να αθληθούν οι ίδιοι. Τα παραδείγματα είναι άπειρα.

 Πέρα απ’ την αρχαία Ελλάδα και όλους τους σημαντικούς εκείνους ανθρώπους, αν μας ρωτήσει κάποιος ξένος στον παρόντα χρόνο, που δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα από την «Νέα Ελλάδα», να του πούμε κάτι, για το οποίο είμαστε υπερήφανοι, απλά δεν έχουμε να του πούμε τίποτα. Αν του πούμε για την αρχαία Ελλάδα, που προφανώς θα την γνωρίζει μέσα απ’ τα βιβλία και εκείνος, ίσως και καλύτερα απ’ τον Ελληναρά, εκτός αυτού, δεν υπάρχει κάτι να του υποδείξουμε. 

 Είπαμε, Έλληνας θεωρείται και καθορίζεται κάποιος σύμφωνα με το γενεαλογικό του δέντρο. Συμφωνώ. Αλλά… επιπλέον, και από την στάση ζωής του, και την νοοτροπία του, με ρίζες από τα παλιά, με προσήλωση σε αξίες και ιδανικά.

 Τα βλέπετε πουθενά; Εγώ όχι, αλλά μόνο σαν την εξαίρεση του κανόνα. Αυτό είναι μια πικρή γεύση για την Ελλάδα του σήμερα. Οι Ελληναράδες οι σημερινοί είναι αυθάδεις, ψευτοτσαμπουκάδες του «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» και δεν είναι τίποτα. Είναι λάτρεις του πλούτου και του εύκολου πλουτισμού, ψευτογόηδες του φουστανιού, που λατρεύουν να πουλάνε μόστρα και να νομίζουν ότι είναι κάποιοι άλλοι από αυτό που πραγματικά είναι. Θέλουν να είναι μπουζουκολάτρες του σκυλάδικου και κολλητοί των αφεντικών, οπαδοί του life style και σνομπίστες του «κατώτερού» του, που γουστάρουν δίμετρες γκόμενες να τις κάνουν πασαρέλα στην παρέα τους και να είναι μόνιμοι θαμώνες του Κολωνακίου για ευνόητους λόγους. Πουλάνε, δηλαδή, το γνωστό ελληνικό ρητό «Ό, τι δηλώσεις, είσαι».

 Η Ελλάδα, από παλιά, ήταν χώρα ελευθερίας, ανοχής και ανάτασης, δίνοντας το περιθώριο στους ανθρώπους να χαράζουν την πορεία που επιθυμούν. Έτσι, λειτούργησε το καθεστώς των μεγάλων ηρώων και των μεγάλων προδοτών.

 Σήμερα, ήρωες δεν υπάρχουν, υπάρχουν, όμως, άξιοι άνθρωποι, ενώ υπάρχουν ακόμα οι προδότες – ρουφιάνοι – λαμόγια. Ναι, ακόμα και τούτη τη στιγμή, ο τόπος έχει άξια τέκνα με λόγο και ηθική, με πνευματικό υπόβαθρο και ρητορική αξία. Δυστυχώς, όμως, υπάρχει και η πνευματική λογοκρισία, η πνευματική σκλαβιά, που έχουν χαθεί κάτω απ’ την κυριαρχία των λαμογιών και των παρασιτικών κομματοεξουσιαστών και κομπλεξικών ιμπεριαλιστών.

 Φτάσαμε στο σημείο να κυβερνιόμαστε από υπαλλήλους του ΔΝΤ, λες και δεν έχουμε στη χώρα μας άξιους άντρες να κυβερνήσουν τον τόπο, το λαό, το έθνος. Παρέδωσε ο Ελληναράς την Ελλάδα στους ξένους και έχει απόλυτη ευθύνη γι’ αυτό, διότι σημαίνει προδοσία και σημαίνει και «θανατική καταδίκη» σε όλους τους Ελληναράδες που συμμετείχαν σε αυτό.

 Τα γερόντια τώρα κλαίνε που η σύνταξή τους θα πάει στα 360 ευρώ. Προσωπικά, θέλω να πάει 100 ευρώ, γιατί τους αξίζει να πληρώσουν γι’ αυτό που φέρανε στη χώρα.

 Εφόσον, εσχάτη των ποινών δεν μπορεί να γίνει με την στενή αξία του όρου, δηλαδή «θανατική ποινή» στους Ελληναράδες, ας τιμωρηθούν γι’ αυτό βλέποντας τουρκοσίριαλ και ακούγοντας Παντελή Παντελίδη, γιατί αυτό τους αξίζει, ό, τι φθηνό και ξεφτιλισμένο.

 Μιλάνε οι αγράμματοι για «φασισμό», «Ναζισμό», χωρίς να ξέρουν τις έννοιες. Εν συντομία, θα εξηγήσω πρώτα τη λέξη «φασισμός», που ετυμολογείται από την λατινική λέξη «Fasces (Φάσκες)», που ονομαζόταν ένα αρχαίο ρωμαϊκό έμβλημα, ο πέλεκυς.

 Αργότερα, στα ιταλικά το «Fasces» έγινε «Fascismo». Βλέπετε τίποτα κακό σε αυτό; Εγώ όχι.

 Από την άλλη, η λέξη «Ναζισμός» προέρχεται από τη λέξη «Nationalsozialismus», δηλαδή «Εθνικοσοσιαλισμός», που χάρη συντομίας της γερμανικής λέξης «NAtionalsoZIalismus», κράτησαν τα 4 γράμματα της σύνθετης λέξης και έμεινε το «NAZI». Βλέπετε τίποτα κακό σε αυτό; Εγώ όχι.( Σχετικά με την σβάστικα και το ναζιστικό σήμα διαβάστε το κείμενο <<Μαθήματα  Αμερικανικής  παρωδίας>> να σας λυθούν οι απορίες).

 Το δικό μας «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα» που έγινε «ΠΑΣΟΚ» μας πείραξε; Όχι, ε; Το «ΝΑΖΙ» μας πειράζει, μας ενοχλεί.

 Είπαμε, η προπαγάνδα του ξεφτιλισμένου προδοτικού συστήματος καλά κρατεί και καλά προχωρεί. Έχουν ορίσει την παρούσα άθλια κατάσταση προσωρινή, μα η πραγματικότητα είναι άλλη

. Ο Ελληναράς ζει μάλλον κυκλοθυμικά, με συνέπεια την αδυναμία αυτοκριτικής και αυτογνωσίας. Ο Ελληναράς βλέπει τον εαυτό του στον καθρέπτη και νομίζει ότι είναι ο Ωνάσης, ενώ στην πραγματικότητα είναι ο Καραγκιόζης. Αγνοεί την πραγματικότητα, αυτοαναγνωρίζεται ως ξερόλας και, γενικά, στην υπερβολή του και στην συνισταμένη του χαρακτήρα του δημιουργεί ένα εθνικό ελάττωμα και αυτό το προσδιορίζει ως λεβεντιά. 

Από την μία, το παίζει αγέρωχος και άκαμπτος και νταής, και από την άλλη, αν του πεις «Τι κάνεις;» σου λέει, «Ε, ας τα λέμε καλά». Δηλαδή, απ’ τη μία, έχει έναν Μεγαλέξανδρο για μόστρα, και απ’ την άλλη, ένα Χατζηαβάτη κακομοίρη. Η υπερβολή της λεβεντιάς και του κακομοίρογλου μαζί.

 Ο Ελληναράς είναι μη συνειδητός προδότης, ρουφιάνος, σπιούνος, μα όταν το κάνει έχει όλοκληρη τη συνείδηση. Ο Ελληναράς μιλάει για Ευρώπη και την Ελλάδα την αφήνει απ’ έξω. Όταν, όμως, θέλει αμάξι φθηνό, απαλλαγμένο από δασμούς, τότε συμπεριλαμβάνει την Ελλάδα στην Ευρώπη. Οι Ελληναράδες προσπαθούν με ό, τι μπορούν να ενταχθούν κάπου (βλέπε Ευρώπη), λες και δεν μπορούμε να έχουμε την μοναδικότητά μας. Ο Ελληναράς κάνει τον δυνατό και, τελικά, είναι αδύναμος, με έντονη έλλειψη σιγουριάς, αναζητώντας προστάτες – εθνάρχες και προφήτες. Ο Ελληναράς ξέχασε τη γλώσσα του και τώρα γράφει μηνύματα στο κινητό του με Greeklish.

 Τελικά, Ευρωπαίοι είμαστε της Ανατολής ή Ανατολίτες της Ευρώπης; Οι ανεπτυγμένοι του Νότου ή οι υποανάπτυκτοι του Βορρά; Οι τριτοκοσμικοί της Ευρώπης ή οι Ευρωπαίοι της Μπανανίας; Είμαστε το «του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υποφέρει» ή «του Έλληνα ο τράχηλος ζυγούς πάντα υποφέρει»;

 Ο Ελληναράς είναι ο καπάτσος, ο ξενολάτρης, ο Ρωμιός με το φιλότιμο ή όλα αυτά είναι άμυνα και αδυναμία για την κατάπτωσή του; Ο Ελληναράς είναι οπαδός της μητριαρχίας, θαυμαστής του γεροντολόγου Αυτιά και επίορκος αρραβωνιαστικός για να εξυπηρετήσει προσωπικούς σκοπούς. Ο Ελληναράς είναι παραδομένος σε έναν μαζικό μηχανισμό βεβιασμένης και κακής τροφοδότησης της επικαιρότητας, που τον κινούν αμόρφωτοι, άμουσοι και υπαμειβόμενοι δημοσιογραφίσκοι και πολιτικάντηδες. Ζει στην ακριβότερη χώρα της Ευρώπης σε σχέση με τις αμοιβές του, έχει τη χειρότερη κοινωνική ασφάλιση, το φτωχότερο και το πιο απαξιωμένο εκπαιδευτικό σύστημα και τους περισσότερο πληθυσμιακά αμόρφωτους από όλη την Ευρώπη.

 Ο απότομα αστικοποιηθής βλάχος είναι το λυπηρό ζώο στην Ελλάδα. Ζει στην πρωτεύουσα, που δεν του προσφέρει τίποτα, ενώ άφησε τη γη του, τον τόπο του, την περιουσία του για να σέρνεται στο Κολωνάκι και να διασύρεται στα βλέμματα των πρωτευουσιάνων. Έφερε όλη την νεοελληνική φτήνια και κακογουστιά μαζί με το επαρχιώτικο αξάν, αγόρασε και ένα ξεσκέπαστο αυτοκίνητο, κάνοντας τον γαμπρό.

 Οι μισοί Ελληναράδες θέλουν την Ελλάδα σαν ξένη χώρα και οι άλλοι μισοί ξενιτεύονται. Ο Ελληναράς, επιπλέον, έχει δύο σεξουαλικές ζωές, την πραγματική και την φανταστική. Την μεν φανταστική την διαλαλεί ως πραγματική και την πραγματική δεν την αναφέρει καν. Κάναμε την ηττοπάθεια στοιχείο της ράτσας μας και τον πρόσκαιρο νεοπλουτισμό τον αντικαταστήσαμε με τον νεοπτωχισμό, ο οποίος δεν έχει ημερομηνία λήξης.

 Αν κλείσεις μέσα στην καρδιά σου την Ελλάδα που ζούμε, του σήμερα, σίγουρα θα πάθεις έμφραγμα.

 Ο Βρετανός πρωθυπουργός, Ουίστον Τσόρτσιλ, είχε πει: «Αν οι Έλληνες αποκτήσουν μόρφωση και ενότητα, αλίμονο μας».

 «Οι Έλληνες για να πάνε μπροστά πρέπει να κοιτάζουν πίσω».

Δημήτριος Καμπούρογλου (1852-1942), γνωμικογράφος 

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ

ΠΕΡΙ...ΡΑΣΟΥ!

 Κυρίες και κύριοι του καθωσπρεπισμού της ιεράς συνόδου και της εσταυρωμένης παρέλασης. Άρχοντες του ραββινισμού, δοσίλογοι και διπρόσωποι ιεραπόστολοι, καλοσυνάτοι άνθρωποι της μεταμέλειας και της εξομολόγησης της δουλοπρέπειας. Μαζάνθρωποι του οχλοπατημένου επιταφίου. Άθλιοι τροπαιοφόροι της πίστης, δεσποτάδες με χρυσοκέντητα άμφια των χιλιάδων ευρώ. Λιμουζινάτοι προφήτες, μεγαλόκαρδοι χρυσοθήρες των ταμάτων και παγκαροφύλακες των κερμάτων από το έλεος των φοβισμένων και θρησκευτικά εκβιασμένων πιστών.

Ξεδιάντροποι και ανήθικοι μαυροφόροι, γυναικοντυμένοι μέσα από τα άμφια, θεομπαίχτες του λιβανίσματος και νηστειοπλάνοι των σαράντα ημερών.

 Κήρυκες της ψευτιάς και έμποροι του «τιμίου» σταυρού που τον έχετε μοιράσει σε εκατομμύρια κομμάτια για να τα πουλάτε για φυλαχτά στους πιστούς. Οπαδοί της ψευτοδιδασκαλίας και εικονολάτρες των ζωγραφιστών «αγίων».

 Εύσπλαχνοι ομοϊδεάτες των θρησκευτικών οραμάτων και επίγειοι άγγελοι των θαυμάτων. Διδάσκαλοι του κατηχητισμού, πεφωτισμένοι αντιπρόσωποι του Θεού.

Τούτη εδώ τη στιγμή με την ταπεινή μου γραφή και την ταπεινή μου φωνή, σε τόνους αυξημένους, με λέξεις κοφτερές ελπίζοντας ότι θα βρούνε κάποια ανταπόκριση.

 Δείτε λίγο στα σοβαρά με μια άλλη ματιά, σε μια άλλη διάσταση τα πράγματα.

 Δεν επιμένω να αλλάξει κανείς, αλλά ούτε θα ορφανέψει ο τόπος διαβάζοντας αυτά, ούτε θα σβηστεί απ’ το χάρτη αυτό που λέγεται Θεός, Χριστός, ιεροσύνη και πίστη σε αυτά. Απλά δείτε ότι όλο αυτό το οικοδόμημα που λέγεται εκκλησία ότι το έχουν μετατρέψει σε ένα φτηνό εμπόριο ψυχών και επιτρέψτε στον εαυτό σας να σκεφτεί και μια άλλη άποψη.

 Χρόνια τώρα μας θεωρούν και μας θέλουν,  πρόβατα οδηγημένα προς τη στάνη της θρησκευτικής εξουσίας και δεν σας επιτρέπουν να δείτε τίποτε άλλο. Μην αφήσετε να μπει ο θάνατος της ελεύθερης γνώμης,της ελεύθερης άποψης και της ελεύθερης βούλησης και μην καταδικάζετε τον γράφοντα εις θάνατον.

 Δεν πούλησα εγώ τον Χριστό για τριάντα αργύρια, ο μαθητής του το έκανε. Δεν πλούτισα εγώ από πωλήσεις δημοσίων κτημάτων του Αγίου Όρους. Οι ρασοφόροι πνευματικοί αντιπρόσωποι του Θεού το έκαναν.

 Κάποια στιγμή πρέπει να τραβήξουμε τα ρολά, τα στόρια του μαύρου δωματίου και να ανοίξουμε τα παραθυρόφυλλα της ψυχής μας, των ματιών μας και της καρδιάς μας για να μιλήσουμε ελεύθερα με πραγματικότητες, με αλήθειες και όχι με εικασίες, τεχνάσματα και τερατουργήματα.

Κόψτε τα σκοινιά, διαρρήξτε τα λουκέτα της υποκρισίας, του αποχαυνισμού και της υποτέλειας. Βγείτε στο καθαρό αέρα, ξεφύγετε απ’ τα βρωμερά χνώτα του μαυροντυμένου κήρυκα. Μην παραδίδεστε πίσω από ύποπτα ρεύματα, από θεοφοβισμούς  και δήθεν τιμωρίες στο όνομα ενός καλού χριστιανού.

 Μην εικονολατρείτε, μην γονατίζετε, μην γονιπερπατείτε και μην ευτελίζετε την πίστη σας ως προς τον εαυτό σας. Μην αφήνετε εσάς και όλους όσους αγαπάτε πάνω σε μία μαύρη νάρκη, σε ένα ύπουλο ύπνο, σε μια μακροχρόνια και βαριά αφασία. Μην στέκεστε αμίλητοι και σκυφτοί εν ονόματι ενός Θεού που ένας θεός ξέρει που βρίσκεται…

Μην γίνεστε ραχιτικοί πάνω σε ένα σάπιο φέρετρο με ένα σαπισμένο σώμα που το αποκαλούν εκκλησία. Την εκκλησία την αποτελείται εσείς οι ίδιοι όπου και όταν σταθείτε. Μην συναλλάσσεστε με άτομα ευτελισμένα, προδοτικά, ανήθικα που σας προσφέρουν μόνο ένα θρησκευτικό εκβιασμό και μια τιμωρία στη κόλαση, αν είσαι αμαρτωλός, ή μια ωραία θέση στον παράδεισο, αν είσαι ενάρετος.

 Μην μένετε θεοφάνταστοι και χριστοφοβούμενοι.

 Ο Χριστός δεν φοβήθηκε τίποτα απ’ τους τότε θρησκευτικούς άρχοντες και Ρωμαίους εξουσιαστές. Δεν έγινε υποχείριο κανενός και κούνησε συθέμελα το θρησκευτικό καθεστώς των Ιουδαίων-Εβραίων, όπως άλλωστε ήταν και ο ίδιος.

 Ο Χριστός δεν σταυρώθηκε για τις δικές σας, όπως λένε, αμαρτίες, σταυρώθηκε για τις δικές του συμπεριφορές.

 Μην μπαίνετε στο μίζερο λογαριασμό ενός ατομικού συμφέροντος και της μαζικής καθοδήγησης. Μην μαραγκιάζετε την ψυχή σας, τις ιδέες σας, την καρδιά σας και σταθείτε όρθιοι σε μια κίβδηλη πίστη που σας προσφέρουνε και που σας πουλάνε οι κίβδηλοι έμποροι και μεταπράτες ψυχών. Μην σερνόσαστε στη θλιβερή μιζέρια σας που αυτοί σας θέλουν σαν ένθετα τεύχη του προσηλυτισμού της πίστης.

 Ας ξεκινήσει τώρα η μπόρα του θρησκευτικού γιαουρτιού πάνω στα πανάκριβα τους χρυσοκέντητα άμφια και ας τιμωρηθούμε όχι απ’ το Θεό, αλλά από το Νόμο 4000 περί τεντιμποϊσμού, κοινώς  αλητεία. Τουλάχιστον θα έχουμε ελευθερωθεί απ’ τα δεσμά και απ’ το στίγμα της μεγαλύτερης κοινωνικοθρησκευτικής διαφθοράς.

 Πάψτε να είστε τα εκκλησιαστικά πελατάκια του ράσου και του παγκαριού, πάψτε να είστε ρασοφοβούμενοι και σφουγγοκωλάριοι των ιερέων.

 Πρέπει να ωριμάσει ο άνθρωπος για να μάθει τι είναι ευτυχία και σε τούτο εδώ το σημείο θα δανειστώ κάποιες λέξεις από ένα πολύ μεγάλο καλλιτέχνη και άνθρωπο.

Τελικά, ευτυχία δεν είναι ο ιερέας, ο ρασοφόρος, ο καλόγηρος, ο Χριστός και ο Θεός.
 Ευτυχία είναι δύο ζευγάρια χέρια, δύο χέρια και μόνο. Αυτά που θα σ’ αγκαλιάσουν, θα σε φιλήσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμίσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σου φέρουν ένα ποτήρι νερό, θα σου δώσουν μια σφιχτή και δυνατή χειραψία και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια. Τα πολλά χέρια δεν τα χρειαζόμαστε γιατί απλά τα πολλά χέρια θα σε κατσιάσουν.
 Χάσιμο χρόνου, χάσιμο πίστης προς τους ανθρώπους, χάσιμο ειλικρίνειας.

Δύο χέρια αρκούν…

Εκείνος που περισσότερο μοιάζει με Θεό είναι εκείνος που δεν εξαρτάται από τίποτα.

Σωκράτης

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ

ΚΟΝΤΥΛΟΦΟΡΟΙ ΤΗΣ ΚΙΤΡΙΝΗΣ ΜΕΛΑΝΗΣ

Ο Edward Bernays θεωρείται ο «πατέρας της παραπληροφόρησης». Στα κείμενά του περιγράφει μεθόδους και τεχνικές, που χρησιμοποίησε στα Μ.Μ.Ε., στην Αμερική του 20ου αιώνα, προκειμένου, για παράδειγμα,    να γίνουν αποδεκτές από την κοινωνία συμπεριφορές, που είχαν σχέση με το καπνό και το αλκοόλ. Την εκστρατεία πλήρωσαν οι εταιρείες καπνού και αλκοόλ , για να προωθήσουν την παραγωγή τους. Ο Bernays ήταν εξαιρετικά υπερήφανος ως προπαγανδιστής. Αυτός ο κύριος ήταν εβραίος. Τυχαίο; Δεν νομίζω!

 Έχετε αρχίσει να φοβάστε και να τρέμετε συκοφάντες και αρθογράφοι της δημοσιογραφικής ρεμούλας. Δημοσιογραφικές πένες του ρουφιανοφασιστικού καθεστώτος που εκπροσωπείτε. Επικίνδυνοι πειραματιστές της αντίληψης. Σκοπιστικοί οπορτουνιστές των αμβλυμμένων αξιών.

Ιδρώνετε στην ιδέα ότι θα σας παρασύρει το ποτάμι που λέγεται εθνικιστικό ιδεώδες.

 Συνωμοσιολάτρες και ηθικοί αυτουργοί της απαξίωσης της ελληνικής κουλτούρας. Εκτρώματα και εμετικά αποβράσματα, διαμελιστές της κοινής γνώμης και δήθεν αριστεροκομμουνιστές, ιδεολόγοι και δημότες του λόφου του Καπιτωλίου της Εκάλης.

  Ο λαός μας έχει χαρακτηρίσει, και όχι άδικα, τους δημοσιογράφους ‘‘αλήτες και ρουφιάνους’’. Εγώ θα τους χαρακτήριζα, επίσης, και αγύρτες, που είναι χειρότερο από τον αλήτη, διότι ο αλήτης περιφέρεται από εδώ και από εκεί, χωρίς όμως να εκμεταλλεύεται δια λόγου ή έργου παραπλανητικές και υποχθόνιες συντεχνιακές καταστάσεις, προκειμένου να συντηρείται επαγγελματικά, και μάλιστα, επ’ αμοιβή.

 Οι σκοποί των δημοσιογράφων είναι επεκτατικοί με αυξημένες επιρροές για την επίτευξη αυτών. Είναι η λεγόμενη τρίτη εξουσία, όπως έχει αποδειχθεί. Έχουμε, δηλαδή, μια μορφή νεωτεριστικής εξουσίας, που απαξιώνει μεθοδικά κάθε δημοκρατική ισχύ και πεποίθηση, και απ’ την άλλη, ένα πλήθος αποχαυνωμένο και ταυτιζόμενο με όλους αυτούς τους καλοπληρωμένους ρουφιανομιζαδόρους των εκδοτών και των καναλαρχών. Μιλάμε για άτομα τελειωμένα ηθικά με σαφή αλλοιωμένη κατευθυνόμενη κοινωνική συνείδηση, για παραχαράκτες της κοινωνικής ευθύνης, για προπαγανδιστές της ψευτοελευθερίας του τόπου.

 Καταφανείς κιτρινιστές της ενημέρωσης και καθοδηγητές της υπόγειας στοάς. Εγκεφαλοπλύστες του ραδιοτηλεοπτικού δελτίου της ψευτιάς και παραπλανιστές, θεμελιωτές των κατασκευασμένων εικόνων και τυπολάτρες της ψεύτικης λεζάντας. Μπαμπουίνοι της διαστρεβλωμένης είδησης, αποκρυπτωτές της αλήθειας, ιδεολογικοί μνημονιακοί στυλοβάτες και συκοφάντες της ελευθεροτυπίας. Καλαμαράδες της κίτρινης μελάνης, κοντυλοφόροι της υποκρισίας και της δουλοπρέπειας. Χρηματισμένοι ρουφιάνοι του συστήματος, αρπακτικά και καιροσκόποι του καπιταλισμού, παπαγαλάκια της μιζαδόρικης αρπαχτής. Πατριδοκάπηλοι και ασυνείδητοι τηλεκανίβαλοι. Αφελληνιστές του τόπου που σας γέννησε. Συκοφάντες της ελεύθερης άποψης, κοσμοκράτορες της είδησης και βοναπάρτηδες της πάρτης σας. Λακέδες και τρωκτικά των αφεντικών σας, βαρόνων των media.

 Η δικτατορία των Μ.Μ.Ε. (Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης) είναι εδώ. Η εποχή των αθώων ειδήσεων πέρασε, και την εθνική συνείδηση την παρασύρανε στα όμβρια, για να φτάσουμε στην εποχή της δημοσιογραφικής καθοδήγησης και υποχρεωτικής κατάπτωσης. Με την πλύση εγκεφάλου αντικατέστησαν την λογική, την ελεύθερη βούληση και η συν(είδηση) κρίθηκε από αυτά τα περιττά υποκείμενα, γεμίζοντας τον κόσμο με ό, τι φθηνό μπορούσαν να πουλήσουν.

 Έτσι οι εφημερίδες αντί για άποψη πουλάνε CD, βιβλία μαγειρικής, κουπόνια για super market και κουπόνια βενζίνης. Μόνο που ο Έλληνας πια ούτε φαγητό έχει να φτιάξει, αφού τον κάνανε ζητιάνο, ούτε όχημα έχει για να βάλει βενζίνη, αφού τον αναγκάσανε να παραδώσει πινακίδες. Πραγματικά, μιλάμε για μια οργανωμένη υποκρισία.

 Η τηλεόραση, απ’ τη μεριά της, πουλά και προβάλλει διάφορα αγυρτολαμόγια της κομπίνας και της συνωμοσίας, όπως Πρετεντέρης, Αναστασιάδης, Ευαγγελάτος, Στάη, Τρέμη, Τριανταφυλλόπουλος, Παπαδάκης, Αυτιάς, Αρβανίτης, Μπογδάνος και όλα τα άλλα μέλη της συμμορίας. Προβάλλουν διάφορους τρελούς, εκκεντρικούς ομοφυλόφιλους και τουρκοσίριαλ για κάθε αποβλακωμένο Έλληνα και Ελληνίδα.

Το ραδιόφωνο γέμισε με διάφορες σκουπιδομορφές, συνωμοσιολόγους, Βερίκιους, δημαγωγούς γεμάτους κομπλεξικά σύνδρομα, με δημοσκοπήσεις κατευθυνόμενες απ’ τα διαπλεκόμενα και κατευθυνόμενα μαγαζιά των media.

Απ’ την άλλη, για την ψυχαγωγία του καθυστερημένου Έλληνα και Ελληνίδας έχουμε τα έτερα τσιράκια των καναλαρχών, όπως το Λαζόπουλο και το Ράδιο Αρβύλα, οι δήθεν απαξιωτές του συστήματος, που, όμως, τους σέρνει το ίδιο βαγόνι. Το αποτέλεσμα, εκατομμύρια Έλληνες ηλιθίων με IQ βοδιού να υποστηρίζουν αυτές τις εκπομπές και να αγελιοποιούνται ως υποστηρικτές και να γίνονται συμμέτοχοι στην παραπλάνηση.

 Κυρίες και κύριοι, τα Μ.Μ.Ε. κάθε μέρα μας σερβίρουν ένα δίσκο με κουραμπιέδες.

 ΠΡΟΣΟΧΗ! Η σκόνη που φαίνεται δεν είναι ζάχαρη άχνη, αλλά κοκαΐνη για να είμαστε κάθε μέρα εθισμένοι χορεύοντας στο ρυθμό τους ασταμάτητα.
 Σκοπός τους είναι να μας ποτίζουν παραπληροφόρηση, μια ομαδική ψευδαίσθηση ενός αποπροσανατολισμένου έθνους. Έτσι, με τον τρόπο αυτό, προσβάλλουν τους θεσμούς, σατιρίζουν τα σύμβολα θάβοντας το κύρος και την εγκυρότητα του Τύπου.

 Πολίτες, μην μετατρέπεστε σε ένα άβουλο και ανεύθυνο καθοδηγούμενο όχλο συμφερόντων. Μην εκβαθρόνεστε πολιτικά, αισθητικά και μην κλονίζεστε από αυτούς τους φαιδρούς ανθέλληνες. Έχετε τη δύναμη και μπορείτε να αντιδράσετε ΤΩΡΑ! 

Τελειώνω με κάποια σημαντικά λόγια ενός σημαντικού άνδρα:

 ‘‘Το πρώτο σου χρέος, εκτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο χρέος, να παραδώσεις στο γιο την μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει.’’

Νίκος Καζαντζάκης

                                     

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ

ΜΑΚΡΥΧΕΡΗΔΕΣ ΚΑΙ ΚΟΝΤΟΤΣΕΠΗΔΕΣ

ΜΑΚΡΥΧΕΡΗΔΕΣ ΚΑΙ ΚΟΝΤΟΤΣΕΠΗΔΕΣ

Ελλάδα με ακούς ? Εγώ είμαι ! Εγώ που σου μιλώ!

Είμαι το χώμα σου , το αίμα σου , ο νέος σου καρπός!

Με γέννησες τώρα , την ώρα της παρακμής σου για να μπορέσω να δω όλους αυτούς που  διυλίζουν με δηλητήριο το αίμα σου. Να δω όλους εκείνους τους προδότες που επιζητούνε την κηδεία σου.

Χρόνια τώρα σε καπηλευουν και εσύ δεν αντιδράς .Χρόνια τώρα σαν κανίβαλοι τρώνε τη σάρκα σου και εσύ δεν τους τιμωρείς . Χρόνια τώρα αμαυρώνουν και καίνε τις σελίδες τις Μεγάλης Ιστορίας σου και συ σιωπής . Βαπτίστηκαν από μόνοι τους Μακρυχέρηδες . Ήταν τα κατακάθια του βαρελιού σου που βγήκαν στην επιφάνεια  με σκοπό να ¨φάνε¨ και να ¨ρουφήξουν ¨ τα άσπιλα σώματα των Παιδιών σου.

Δεν τους αρκεί όμως τίποτα για να χορτάσουν την πεινά τους και τώρα οι Μακρυχέρηδες πουλάνε και το χώμα σου για να μην μπορέσεις πότε ξανά να γεννήσεις κανέναν Έλληνα. Θέλουν να σταματήσουν την ύπαρξη σου , χορεύοντας πάνω στην ταφόπλακα σου , όπου θα σου έχουν γράψει : ¨ΕΔΩ ΚΕΙΤΕΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ , Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΝΕΝΑ¨ .

Δίπλα όμως στους Μακρυχέρηδες φύτρωσαν σαν τα σκουλήκια και οι Κοντοτσεπηδες . Ήταν όλοι εκείνοι οι αμαθείς Έλληνες όπου μόλις γέμιζαν τις τσέπες τους με λίγα πενιχρά βαλάντια , γίνονταν  οι πιστοί τους δούλοι. Θεός για όλους αυτούς έγινε ο χρυσός ,μονό που δεν μπορούν να καταλάβουν ότι και αυτός είναι κάλπικος όπως είναι και η ίδια τους η ύπαρξη.

Πρόλαβες όμως Ελλάδα μου και γέννησες και εμάς μέσα στην παρακμή σου. Τους τελευταίους απογόνους του Αχιλλέα , του Μεγάλου Αλεξάνδρου , του Αθάνατου Λεωνίδα. Εμάς , που μέσα στο αίμα μας ρέει σαν υγρό πυρ η ανδρεία , η πιστή και η τιμή των ηρωικών προγονών μας . Είμαστε   τα Παιδιά σου όπου η μοίρα τους χάρισε απλόχερα το πιο βαρύ καθήκον της ιστορίας σου: να είμαστε εμείς εκείνοι που θα φέρουν τη ΝΕΑ ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ σου, ποδοπατώντας όλους εκείνους τους Μακρυχέρηδες και τους Κοντοτσεπηδες  που χρόνια τώρα ως δάκοι σάπιζαν τη νέα σου σοδειά.

Πόσο αφελείς υπήρξαν όλοι αυτοί που νόμιζαν ότι θα μπορούσε αυτό το μακροχρόνιο σχέδιο τους να στεφτεί με επιτυχία. Πόσο τραγικά λάθος έκαναν! Τώρα όμως που μας βλέπουν αρχίζει η γη και σειέται κάτω από τα πόδια τους. Γίναμε ο δικός τους Εφιάλτης . Τώρα θα ξαναγίνουν τα κατακάθια στον πάτο του βαρελιού σου. Μονό που δεν θα μπορέσουν να ξανασηκωθούν γιατί το χώμα σου θα τους σκεπάσει τόσο βαθιά που στο τέλος θα τους κάψει.

Και να!

Νομίζω ότι ακούω τις καμπάνες σου να ηχούν πένθιμα για όλους αυτούς .Η ώρα τους έφτασε ! Οι Πύλες της Κολάσεως με το πρόσταγμα του Αρχηγού μας άνοιξαν και αδημονούν για την είσοδο τους  σε αυτές .

Έλληνες και Ελληνίδες , νέοι και νέες  , η ώρα για να εκπληρώσουμε το καθήκον μας ήρθε!

Πολεμήστε για το Έθνος !

Πολεμήστε για τη Νίκη!

Πολεμήστε  για  σας !

Πολεμήστε για τους Αγέννητους !

Συμπόνια και οίκτο μην δείξετε σε κανένα κατακάθι της παρακμασμένης εποχής !

Ελλάδα τα Παιδιά σου Έρχονται!

Η Ώρα της Ελευθερίας έχει μόλις σημάνει!

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ Κ.

Ο ΕΡΠΙΣ ΤΟΥ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΥ

Ο ΕΡΠΙΣ ΤΟΥ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΥ

 Ο όρος φεμινισμός επινοήθηκε την εποχή του Διαφωτισμού τον 18^ο αιώνα από έναν Εβραίο οραματιστή και σοσιαλιστή τον Charles Fourier, για να περιγράψει την θηλυκοποίηση ορισμένων αντρικών σωμάτων ή την ενασχόληση αυτών με το ζήτημα της βελτίωσης της θέσης των γυναικών.

 Κατόπιν ο φεμινισμός παρουσιάστηκε ως ένα κίνημα που αποσκοπούσε στην εξάλειψη της ανισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών μέσω της προώθησης των γυναικείων δικαιωμάτων σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο.

 Το 1789, το φεμινιστικό κίνημα επωφελείται από το επαναστατικό κλίμα, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί στη Γαλλία λόγω της επανάστασης μέσω ενός τετραδίου παραπόνων, όπου διεκδικούνταν ποικίλα δικαιώματα.

 Ο φεμινιστικός έρπις ξεκινά το ταξίδι του στο χρόνο και αρχίζει να μας δείχνει και τις διάφορες μορφές του, οι οποίες πρεσβεύουν το νέο μοντέλο ενός Δυτικού και Ευρωπαϊκού κόσμου που για ακόμη μια φορά κύριός του στόχος είναι η χειραγώγηση των λαών και μόνο.

 Η πρώτη μορφή του είναι αυτή του φιλελεύθερου φεμινισμού, ο οποίος αποσκοπεί στην ισότητα των ανδρών και των γυναικών μέσω πολιτικών, νομικών και πολιτισμικών κατοχυρώσεων. Βασικός του στόχος είναι να κατονομάσει το πρόβλημα του ‘‘εγκλωβισμού’’ και της ‘‘φυλάκισης’’ της γυναίκας στο όταν εκείνη αποφασίζει να γίνει μητέρα και σύζυγος, ενασχολούμενη πλέον με τα του οίκου της.

 Η δεύτερη μορφή του είναι αυτή του ριζοσπαστικού φεμινισμού, που είναι κυρίως Αμερικανικής προέλευσης και ο οποίος υποστηρίζει τη δραστική αλλαγή του κοινωνικού συστήματος, ώστε να επέλθει η χειραφέτηση, όχι μόνο των γυναικών, αλλά και όλων των καταπιεσμένων ταξικών εθνοτήτων.

 Η Τρίτη μορφή του είναι ο μαρξιστικός ή σοσιαλιστικός φεμινισμός, ο οποίος φυσικά ξεχύνεται μέσα από τις θεωρίες του Καρλ Μαρξ και στηρίζεται στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξης καθώς και στην θεωρία ότι η γυναίκα δεν υποχρεούται στο να αναγκάζεται να παραδίδει άνευ χρηματικής αμοιβής την εργασία στο σπίτι ως νοικοκυρά και την αναπαραγωγική της δυνατότητα.

 Η παραπάνω μορφή του φεμινισμού είναι μία από τις χειρότερες μορφές, η οποία αποτελεί μομφή ως προς το γυναικείο φύλο καταρρίπτοντας οτιδήποτε ηθικό και ψυχικό μπροστά στο βωμό του χρήματος ενός υλιστικού κόσμου.

 Μετά από την Μαρξικοσοσιαλιστική μορφή του φεμινισμού ακολούθησε, όπως ήταν και φυσικό, η προέκτασή του, που δεν ήταν άλλη από το φεμινισμό του Τρίτου Κόσμου (όπως ονόμασαν οι ‘‘δημιουργοί’’ των κόσμων), ο οποίος αποποιήθηκε το ρατσιστικό μοντέλο του Δυτικού κόσμου, το οποίο αναφερόταν στη λευκή φυλή, καθώς οι μαύρες γυναίκες πλήττονταν περισσότερο λόγω της φτώχειας, της θρησκείας (Ισλάμ) και της ανισότητας.

 Στη χώρα μας το λεγόμενο κίνημα του φεμινισμού είχε να αντιμετωπίσει το πιο δύσκολο έργο, καθώς οι αντιλήψεις και οι νοοτροπίες του Έλληνα ήταν τελείως διαφορετικές.

 Το φεμινιστικό κίνημα κοινωνικοποιήθηκε στην Ελλάδα μόνο σε ότι έχει να κάνει με το δικαίωμα ψήφου όταν το 1930 αρχίζει να παραχωρείται σε όσες γυναίκες είχαν κλείσει το 30^ο έτος και στη συνέχεια, το 1952, αμέσως μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, η κυβέρνηση επιτρέπει το εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε όλες τις γυναίκες άνω των 21 ετών.

 Η Ελληνίδα Εθνικίστρια  γυναίκα δεν ταυτίστηκε ποτέ με το οποιοδήποτε κίνημα φεμινισμού. Από τα παραπάνω μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο φεμινισμός δεν έδωσε τελικά καμία βαρύτητα στη γυναίκα, αλλά αντιθέτως αδιαφόρησε σκόπιμα για τη ανθρώπινη της υπόσταση με σκοπό να αξιώσει την ισότητα των δύο φύλων αλλά όχι την ισοτιμία.

 Οι τεχνοκράτες του Δυτικού και Ευρωπαϊκού κόσμου ήταν εκείνοι που αποφάσισαν για την οφθαλμαπάτη της ισότητας ανδρών και γυναικών με μοναδικό τους στόχο να ενισχύσουν και να κατασκευάσουν μέσα στα πλαίσια της οικονομικής δραστηριότητας την μεταβολή των κοινωνιών αλλά και όλων των εθνών σε απρόσωπα εργατικά σύνολα.

 Σήμερα μπορούμε να διαπιστώσουμε και να αναγνωρίσουμε ότι ο φεμινισμός συνέβαλλε στην κοινωνική ισοπέδωση, γνώρισμα τόσο ενός υπαρκτού σοσιαλισμού όσο και ενός υπαρκτού καπιταλισμού, για αυτό άλλωστε ήταν και οι ίδιοι που δημιούργησαν ένα νόμισμα δύο πλευρών αλλά ίδιας κάλπικης όψης.

 Από τη μία πλευρά, οι φερέφωνες απαίδευτες μάζες πολιτικών της Δύσης που θέλησαν μέσα από την ηδονή του χρήματος και της εξουσίας να οραματίζονται τους δείκτες των οικονομικών μεγεθών αδιαφορώντας για την αλήθεια της ζωής, προσπαθώντας να κόψουν βίαια τον ομφάλιο λώρο της γυναίκας και του άντρα ώστε να μετατραπούν και οι δύο σε κοινωνικά όντα χωρίς ευαισθησίες ή να απωθήσουν ακόμα και τις ευαισθησίες τους από το συνειδητό τους στο υποσυνείδητο.

 Το αποτέλεσμα, φυσικά, είναι να βλέπουμε τον συνεχόμενο αγώνα των γυναικών στο να μπορέσουν να επιδιώξουν την ανάδειξη τους μέσα από μια έντονη ανταγωνιστική σταδιοδρομία, στην οποία μεταλλάσσονται σε ευνουχισμένα όντα με αλλοιωμένη τη θηλυκή τους ταυτότητα.

 Είναι εκείνοι που θέλουν την γυναίκα να σταματήσει να απολαμβάνει έστω και το ρόλο της μητρότητας. Αυτές είναι οι κυρίαρχες προπαγανδιστικές ιδεολογίες του Δυτικού Κόσμου αποδεικνύοντας ότι ο σοσιαλισμός και ο καπιταλισμός υπήρξαν οι αφετηρίες του φεμινιστικού κινήματος.

 Από την άλλη πλευρά, οι δημιουργοί του κάλπικου νομίσματος άσκησαν έντονη κριτική σε βάρος Μουσουλμάνων ανδρών και γυναικών, καθώς στο Ισλάμ η θέση της γυναίκας είναι υποδεέστερη από τη θέση του άντρα ανασύροντας αποσπάσματα από το Κοράνι για να στηρίξουν πως στο Ισλάμ είναι θεμιτή δήθεν η σε βάρος της γυναίκας χειροδικία χάριν σωφρονισμού.

 Δυστυχώς, όμως, το κίνημα του φεμινισμού, όχι μόνο βρήκε οπαδούς σε όλες τις χώρες και τα έθνη, αλλά ακόμη και στις μέρες μας απλώνει ακόμη περισσότερο τα κλαδιά του. Η κοινωνική ανωμαλία που έχει δημιουργηθεί είναι αδιαμφισβήτητη. Τρανό παράδειγμα σε αυτές τις κοινωνίες της γάγγραινας είναι γυναίκες οι οποίες έχουν πάρει καθαρά το ρόλο του άντρα ακόμη και στα στενά όρια της οικογένειας.

 Για παράδειγμα, έχουμε γυναίκες που παντρεύονται άτομα ίδιου φύλου, γυναίκες που φέρνουν στον κόσμο παιδιά επιλέγοντας τον οποιοδήποτε άγνωστο άντρα, θέλοντας να τα μεγαλώσουν μόνες τους, καταργώντας το ρόλο του πατέρα, δημιουργώντας ένα ντόμινο στην αντίθετη πλευρά των αντρικών ζευγαριών, κάνοντας και εκείνοι το ίδιο δημιουργώντας πλαστές οικογένειες και δυστυχισμένα παιδιά σε μια εκφυλισμένη κοινωνία.

 Μέσα στα ολέθρια αποτελέσματα του φεμινισμού, υπάρχει και το πλέον έντονο παράδειγμα των καιρών μας, όπου βλέπουμε ανώτατα προνομιακά αξιώματα ανδρών να καταλαμβάνονται δια του φαύλου κύκλου του φεμινισμού από γυναίκες, όπως η Μέρκελ, η οποία χρίστηκε από τις γενετήσιες δυνάμεις αυτού του κινήματος ως ο Ευρωπαίος διαχειριστής των εθνών της Ευρώπης.

 Ο έρπις του φεμινισμού θα γνωρίσει την απόλυτη ήττα μόνο από τη

Εθνικίστρια γυναίκα  και από τη θέση της γυναίκας που κατέχει μέσα σε αυτή.

 Η Εθνικίστρια τιμώντας τη γυναίκα και δείχνοντας το αληθινό της ενδιαφέρον είναι η μόνη που μπορεί να ισοπεδώσει το κίνημα του φεμινισμού ώστε η κοινωνία μας να αποτινάξει από πάνω της όλη τη λέπρα του κάλπικου φεμινισμού που εξυψώνει την κίβδηλη ισότητα της γυναίκας.

 Είμαστε οι μόνοι που αναγνωρίζουμε στην κοινωνία την ιδιαίτερη αξία της γυναίκας ως μητέρας με προγράμματα και παροχές που θα πάψουν να είναι τραγικά ή  εξοργισμένα γελοίες.

 Σε μία εθνικιστική κοινωνία η Ελληνίδα γυναίκα είναι εκείνη που θα κατέχει το ρόλο ως Μητέρα του Έθνους και που από εκείνη θα πηγάζουν τα θεμέλια μιας ξεχωριστής κοινωνίας στην οποία θα διδάσκεται και θα δημιουργείται η κοινωνική ευθύνη και η κοινωνική συνείδηση όσες φορές όμως και αν υπάρξουν αυτοί που ξεπουλάνε την Ελλάδα, εκείνη άλλες τόσες φορές θα φωνάξει ‘‘Ζήτω η Λευτεριά’’.

 Τι και αν για αυτά τα ιδανικά ο κάλπικος αυτός κόσμος της σκλαβιάς του φεμινισμού θα τη βάλει πολλές φορές μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, εκείνη άλλες τόσες φορές θα κάνει τη δική της Αντίσταση.

 Παράδειγμα μας οι γυναίκες των φασιστών, αντιδημοκρατικών της ιστορίας. Οι γυναίκες των Σπαρτιατών, οι οποίες, όπως ομολογούν όλοι οι ιστορικοί είχαν τις περισσότερες ελευθερίες στον τότε αρχαίο κόσμο. Πολύ περισσότερες ελευθερίες από τις γυναίκες – ‘‘κοσμήματα των ανδρών τους’’ στη δημοκρατική Αθήνα. Γυναίκες που και απολάμβαναν προνομίων και κράταγαν ψηλά τη σημαία του Έθνους και της μητρότητας.

 Και αυτό γιατί η ιδεολογία μας ήταν και θα είναι πάντα πρωτοπόρος.

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ Κ.