ΠΕΡΙ...ΡΑΣΟΥ!

 Κυρίες και κύριοι του καθωσπρεπισμού της ιεράς συνόδου και της εσταυρωμένης παρέλασης. Άρχοντες του ραββινισμού, δοσίλογοι και διπρόσωποι ιεραπόστολοι, καλοσυνάτοι άνθρωποι της μεταμέλειας και της εξομολόγησης της δουλοπρέπειας. Μαζάνθρωποι του οχλοπατημένου επιταφίου. Άθλιοι τροπαιοφόροι της πίστης, δεσποτάδες με χρυσοκέντητα άμφια των χιλιάδων ευρώ. Λιμουζινάτοι προφήτες, μεγαλόκαρδοι χρυσοθήρες των ταμάτων και παγκαροφύλακες των κερμάτων από το έλεος των φοβισμένων και θρησκευτικά εκβιασμένων πιστών.

Ξεδιάντροποι και ανήθικοι μαυροφόροι, γυναικοντυμένοι μέσα από τα άμφια, θεομπαίχτες του λιβανίσματος και νηστειοπλάνοι των σαράντα ημερών.

 Κήρυκες της ψευτιάς και έμποροι του «τιμίου» σταυρού που τον έχετε μοιράσει σε εκατομμύρια κομμάτια για να τα πουλάτε για φυλαχτά στους πιστούς. Οπαδοί της ψευτοδιδασκαλίας και εικονολάτρες των ζωγραφιστών «αγίων».

 Εύσπλαχνοι ομοϊδεάτες των θρησκευτικών οραμάτων και επίγειοι άγγελοι των θαυμάτων. Διδάσκαλοι του κατηχητισμού, πεφωτισμένοι αντιπρόσωποι του Θεού.

Τούτη εδώ τη στιγμή με την ταπεινή μου γραφή και την ταπεινή μου φωνή, σε τόνους αυξημένους, με λέξεις κοφτερές ελπίζοντας ότι θα βρούνε κάποια ανταπόκριση.

 Δείτε λίγο στα σοβαρά με μια άλλη ματιά, σε μια άλλη διάσταση τα πράγματα.

 Δεν επιμένω να αλλάξει κανείς, αλλά ούτε θα ορφανέψει ο τόπος διαβάζοντας αυτά, ούτε θα σβηστεί απ’ το χάρτη αυτό που λέγεται Θεός, Χριστός, ιεροσύνη και πίστη σε αυτά. Απλά δείτε ότι όλο αυτό το οικοδόμημα που λέγεται εκκλησία ότι το έχουν μετατρέψει σε ένα φτηνό εμπόριο ψυχών και επιτρέψτε στον εαυτό σας να σκεφτεί και μια άλλη άποψη.

 Χρόνια τώρα μας θεωρούν και μας θέλουν,  πρόβατα οδηγημένα προς τη στάνη της θρησκευτικής εξουσίας και δεν σας επιτρέπουν να δείτε τίποτε άλλο. Μην αφήσετε να μπει ο θάνατος της ελεύθερης γνώμης,της ελεύθερης άποψης και της ελεύθερης βούλησης και μην καταδικάζετε τον γράφοντα εις θάνατον.

 Δεν πούλησα εγώ τον Χριστό για τριάντα αργύρια, ο μαθητής του το έκανε. Δεν πλούτισα εγώ από πωλήσεις δημοσίων κτημάτων του Αγίου Όρους. Οι ρασοφόροι πνευματικοί αντιπρόσωποι του Θεού το έκαναν.

 Κάποια στιγμή πρέπει να τραβήξουμε τα ρολά, τα στόρια του μαύρου δωματίου και να ανοίξουμε τα παραθυρόφυλλα της ψυχής μας, των ματιών μας και της καρδιάς μας για να μιλήσουμε ελεύθερα με πραγματικότητες, με αλήθειες και όχι με εικασίες, τεχνάσματα και τερατουργήματα.

Κόψτε τα σκοινιά, διαρρήξτε τα λουκέτα της υποκρισίας, του αποχαυνισμού και της υποτέλειας. Βγείτε στο καθαρό αέρα, ξεφύγετε απ’ τα βρωμερά χνώτα του μαυροντυμένου κήρυκα. Μην παραδίδεστε πίσω από ύποπτα ρεύματα, από θεοφοβισμούς  και δήθεν τιμωρίες στο όνομα ενός καλού χριστιανού.

 Μην εικονολατρείτε, μην γονατίζετε, μην γονιπερπατείτε και μην ευτελίζετε την πίστη σας ως προς τον εαυτό σας. Μην αφήνετε εσάς και όλους όσους αγαπάτε πάνω σε μία μαύρη νάρκη, σε ένα ύπουλο ύπνο, σε μια μακροχρόνια και βαριά αφασία. Μην στέκεστε αμίλητοι και σκυφτοί εν ονόματι ενός Θεού που ένας θεός ξέρει που βρίσκεται…

Μην γίνεστε ραχιτικοί πάνω σε ένα σάπιο φέρετρο με ένα σαπισμένο σώμα που το αποκαλούν εκκλησία. Την εκκλησία την αποτελείται εσείς οι ίδιοι όπου και όταν σταθείτε. Μην συναλλάσσεστε με άτομα ευτελισμένα, προδοτικά, ανήθικα που σας προσφέρουν μόνο ένα θρησκευτικό εκβιασμό και μια τιμωρία στη κόλαση, αν είσαι αμαρτωλός, ή μια ωραία θέση στον παράδεισο, αν είσαι ενάρετος.

 Μην μένετε θεοφάνταστοι και χριστοφοβούμενοι.

 Ο Χριστός δεν φοβήθηκε τίποτα απ’ τους τότε θρησκευτικούς άρχοντες και Ρωμαίους εξουσιαστές. Δεν έγινε υποχείριο κανενός και κούνησε συθέμελα το θρησκευτικό καθεστώς των Ιουδαίων-Εβραίων, όπως άλλωστε ήταν και ο ίδιος.

 Ο Χριστός δεν σταυρώθηκε για τις δικές σας, όπως λένε, αμαρτίες, σταυρώθηκε για τις δικές του συμπεριφορές.

 Μην μπαίνετε στο μίζερο λογαριασμό ενός ατομικού συμφέροντος και της μαζικής καθοδήγησης. Μην μαραγκιάζετε την ψυχή σας, τις ιδέες σας, την καρδιά σας και σταθείτε όρθιοι σε μια κίβδηλη πίστη που σας προσφέρουνε και που σας πουλάνε οι κίβδηλοι έμποροι και μεταπράτες ψυχών. Μην σερνόσαστε στη θλιβερή μιζέρια σας που αυτοί σας θέλουν σαν ένθετα τεύχη του προσηλυτισμού της πίστης.

 Ας ξεκινήσει τώρα η μπόρα του θρησκευτικού γιαουρτιού πάνω στα πανάκριβα τους χρυσοκέντητα άμφια και ας τιμωρηθούμε όχι απ’ το Θεό, αλλά από το Νόμο 4000 περί τεντιμποϊσμού, κοινώς  αλητεία. Τουλάχιστον θα έχουμε ελευθερωθεί απ’ τα δεσμά και απ’ το στίγμα της μεγαλύτερης κοινωνικοθρησκευτικής διαφθοράς.

 Πάψτε να είστε τα εκκλησιαστικά πελατάκια του ράσου και του παγκαριού, πάψτε να είστε ρασοφοβούμενοι και σφουγγοκωλάριοι των ιερέων.

 Πρέπει να ωριμάσει ο άνθρωπος για να μάθει τι είναι ευτυχία και σε τούτο εδώ το σημείο θα δανειστώ κάποιες λέξεις από ένα πολύ μεγάλο καλλιτέχνη και άνθρωπο.

Τελικά, ευτυχία δεν είναι ο ιερέας, ο ρασοφόρος, ο καλόγηρος, ο Χριστός και ο Θεός.
 Ευτυχία είναι δύο ζευγάρια χέρια, δύο χέρια και μόνο. Αυτά που θα σ’ αγκαλιάσουν, θα σε φιλήσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμίσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σου φέρουν ένα ποτήρι νερό, θα σου δώσουν μια σφιχτή και δυνατή χειραψία και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια. Τα πολλά χέρια δεν τα χρειαζόμαστε γιατί απλά τα πολλά χέρια θα σε κατσιάσουν.
 Χάσιμο χρόνου, χάσιμο πίστης προς τους ανθρώπους, χάσιμο ειλικρίνειας.

Δύο χέρια αρκούν…

Εκείνος που περισσότερο μοιάζει με Θεό είναι εκείνος που δεν εξαρτάται από τίποτα.

Σωκράτης

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ