7 ΣΟΦΟΊ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Διδαχές ζωής από τους 7 Σοφούς της Αρχαίας Ελλάδας!

    

 

 Ανάμεσα στον Ζ΄ και Στ΄ αιώνα π.Χ. γεννήθηκαν  και άκμασαν συγχρόνως οι ΕΠΤΆ ΣΟΦΟΊ της Αρχαιότητας. Είναι η εποχή που ο υμνούμενος έως τότε βίος των Ηρώων και των Ημιθέων αρχίζει σιγά-σιγά να χάνει την αίγλη του και βίος θετικότερος και πραγματικότερος να διαλύει τη γοητεία των θρύλων.

Διαβάστε τις διδαχές τους… Πραγματικά μαθήματα ζωής.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ Πολιτικός της Πριήνης)

Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Άνθρωπο που δεν αξίζει μην τον εγκωμιάζεις, επειδή είναι πλούσιος.

Να επιχειρείς κάτι έπειτα από ώριμη σκέψη, ώστε, όταν το ξεκινάς να το συνεχίζεις με σιγουριά.

Να μάθεις και ύστερα να ενεργήσεις.

Άριστη δημοκρατία υπάρχει εκεί όπου οι πάντες φοβούνται το νόμο σαν νά ‘ταν τύραννος.

Στα νιάτα σου να αποχτήσεις καλή οικονομική κατάσταση και στα γηρατειά σου σοφία.

Μήτε υπερβολικά απονήρευτος να είσαι, μήτε δόλιος.

Να μη σου αρέσει να παίρνεις βιαστικά το λόγο, μήπως πέσεις σε λάθη και τότε δυσάρεστο επακόλουθο θα είναι η μεταμέλεια.

Αυτό που κάνεις, να το έχεις σοβαρά στο νου σου.

Πάρε με την πειθώ, όχι χρησιμοποιώντας βία.

ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ 640 – 548 π.Χ. περίπου)

Η έλλειψη απασχόλησης φέρνει την πλήξη.

Να μην είσαι αργόσχολος, ακόμα κι αν έχεις πλούτη.

Βαρύ φορτίο η αμορφωσιά. Εγγυήθηκες; Η συμφορά σε παραμονεύει.

Είναι πολύ μεγάλη χαρά να αποχτήσεις ό,τι λαχταράει η ψυχή σου.

Ό,τι κακό συμβαίνει στο σπίτι σου μην το κοινολογείς.

Μη βαριέσαι να λες έναν καλό λόγο στους γονείς σου.

Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν έχει ούτε πολύ πλούσιους πολίτες ούτε πολύ φτωχούς.

Να ρυθμίζεις τις πράξεις σου σύμφωνα με το μέτρο.

Μην έχεις εμπιστοσύνη σε όλους.

Μη μιμείσαι τα ελαττώματα του πατέρα σου.

Μην αποχτάς τα πλούτη σου με ανέντιμον τρόπον.

Μη στολίζεις την εξωτερική σου εμφάνιση, αλλά να έχεις ωραίες ενασχολήσεις.

Όποιες περιποιήσεις θα προσφέρεις στους γονείς σου, να περιμένεις ότι παρόμοιες θα δεχτείς κι εσύ από τα παιδιά σου στα γηρατειά σου.

Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Τους φίλους σου να τους θυμάσαι όχι μόνον όταν είναι κοντά σου, αλλά κι όταν είναι μακριά.

Δύσκολο να αποχτήσει ο άνθρωπος αυτογνωσία.

ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ Ο ΛΙΝΔΙΟΣ Πολιτικός, τύραννος της Λίνδου)

Τίποτε να μην κάνεις με καταναγκασμό.

Παντρέψου γυναίκα της σειράς σου, γιατί, αν πάρεις από αρχοντικό σόι, θα αποχτήσεις αφεντικά, όχι συγγενείς.

Να έχεις γλώσσα που να εκφράζει αισιοδοξία ή που να ευχαριστεί όποιον σ’ ακούει.

Να συγκρατείς τη γλώσσα σου.

Αν είσαι πλούσιος, να μη μεγαλοπιάνεσαι, κι αν είσαι φτωχός, να μην εξευτελίζεσαι.

Να διαλύεις τις εχθρότητες.

Άριστη δημοκρατία υπάρχει εκεί όπου οι πολιτικοί φοβούνται περισσότερο την επίκριση παρά το νόμο.

Το μέτρο είναι άριστο.

Μη διασκεδάζεις μέ κάποιον που κοροϊδεύει άλλους, επειδή θα σε αντιπαθήσουν εκείνοι εις βάρος των οποίων λέγονται τα σκώμματα.

Τον πατέρα σου πρέπει να τον σέβεσαι.

Δίνε στους συμπολίτες σου τις καλύτερες συμβουλές.

Να αποχτήσουμε πολλές γνώσεις παρά να μείνουμε στην αμάθεια.

Μάθε να υπομένεις με γενναιότητα τις αντιξοότητες.

Να μορφώνεις τα παιδιά σου.

Πρέπει να ακούμε τους άλλους με προσοχή και όχι να είμαστε πολυλογάδες.

ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ Ο ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ Τύραννος της Κορίνθου (668-587 π.Χ.)

Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Η δημοκρατία είναι καλύτερο πολίτευμα από την τυραννίδα.

Τον καιρό της ευτυχίας σου να είσαι σεμνός και στις ατυχίες σου να διατηρείς την αξιοπρέπειά σου.

Τη δυστυχία σου κρύβε την, για να μη δώσεις χαρά στους εχθρούς σου.

Όσο ζεις, να σε επαινούν, κι όταν πεθάνεις, να σε μακαρίζουν.

Ωραίο πράγμα η ησυχία.

Μην κοινολογείς απόρρητες συνομιλίες.

Να μελετάς τα πάντα.

Όχι μόνο να τιμωρείς τους ενόχους, αλλά και να εμποδίζεις εκείνους που πρόκειται να κάνουν κακό.

Να προετοιμάζεις τον εαυτό σου, ώστε να γίνεις αντάξιος των γονέων σου.

Για τους φίλους να είσαι πάντα ο ίδιος, είτε ευτυχούν είτε δυστυχούν.

ΠΙΤΤΑΚΟΣ Ο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ Πολιτικός και αιρετός τύραννος της Λέσβου 650-570 π.Χ.)

Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Η δίψα τού κέρδους δε σβήνει.

Τον κακότυχο μην τον μέμφεσαι, γιατί τέτοιες πράξεις η θεία δίκη τις τιμωρεί.

Ο τρόπος άσκησης της εξουσίας φανερώνει το χαρακτήρα τού ανθρώπου.

Να ξεχωρίζεις την ευκαιρία.

Δύσκολο να προβλέψουμε το μέλλον, μόνον ό,τι έγινε είναι βέβαιο.

Μάθε να διακρίνεις τις ευκαιρίες.

Το χειρότερο από τα άγρια θηρία είναι ο τύραννος κι από τα ήμερα ο εγκωμιαστής.

Άριστη είναι η δημοκρατία εκεί όπου δεν υπάρχει η δυνατότητα να καταλαμβάνουν την εξουσία ανέντιμα άτομα.

Ότι σκέπτεσαι να κάνεις, μην το λες, γιατί, αν δεν τα καταφέρεις, θα σε περιγελάνε.

Όσα προκαλούν την οργή σου όταν τα κάνει ο διπλανός σου, εσύ να μην τα κάνεις.

Ότι σου εμπιστεύτηκαν, δώσ’ το πίσω.

Στη στεριά μπορείς να εμπιστεύεσαι, η θάλασα είναι άπιστη.

                    

Μην κακολογείς το φίλο σου ούτε να εγκωμιάζεις τον εχθρό σου, γιατί κάτι τέτοια φανερώνουν επιπολαιότητα.

Δύσκολο να ‘ναι ο άνθρωπος καλός.

ΣΟΛΩΝ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ Μεγάλος πολιτικός και νομοθέτης, 640-560 π.χ.)

Τα κράτη τότε κυβερνώνται πολύ καλά, όταν οι πολίτες πειθαρχούν στους άρχοντες και οι άρχοντες στους νόμους.

Όταν μάθεις να κυβερνιέσαι, θα ξέρεις να κυβερνάς.

Να σωπαίνεις κι όταν ξέρεις.

Όταν αξιώνεις από τους άλλους να αναγνωρίζουν τις ευθύνες τους, να

αναλαμβάνεις κι εσύ ο ίδιος τις δικές σου.

Να αποφεύγεις κάτι ευχάριστο, που αργότερα προξενεί λύπη.

Μακριά από κάθε υπερβολή.

Μη συναναστρέφεσαι ανήθικα άτομα.

Να μην ψευδολογείς, αλλά να λες την αλήθεια.

Έχε τη λογική οδηγό στη ζωή σου.

Μη μιλάς για κάτι που δεν το είδες.

Να δίνεις στους συμπολίτες σου όχι τις πιο ευχάριστες συμβουλές, αλλά τις πιο ορθές.

Να βγάζεις συμπεράσματα για τα άγνωστα έχοντας υπόψη σου τα γνωστά.

Να μελετάς όσα αξίζουν.

Να είσαι μειλίχιος με τους δικούς σου.

Να τιμάς τους φίλους σου.

Να μη δημιουργείς γρήγορα φιλίες, αλλά όσους φίλους αποχτήσεις, να μην τους απορρίπτεις σε λίγο.

ΧΙΛΩΝ Ο ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΟΣ Πολιτικός, νομοθέτης της Σπάρτης)

Η τελετή τού γάμου σου να είναι απλή.

Να αποχτήσεις αυτογνωσία.

Στα συμπόσια των φίλων σου μη βιάζεσαι να παρευρεθείς, στις ατυχίες τους όμως να τρέχεις αμέσως.

Να προτιμήσεις μάλλον να υποστείς μια ζημιά παρά να έχεις ανέντιμο κέρδος γιατί το πρώτο θα σε στενοχωρήσει μία φορά, το άλλο θα είναι πηγή διαρκούς στενοχώριας.

Η γλώσσα σου να μην τρέχει πριν από τη σκέψη σου.

Να συγκρατείς το θυμό σου.

Να μην επιθυμείς αδύνατα πράγματα.

Μην κακολογείς τους διπλανούς σου ειδεμή θ’ ακούσεις πράγματα που θα σε στενοχωρήσουν.

Να πειθαρχείς στους νόμους.

Σαν πίνεις, πρόσεχε να μη λες πολλά, επειδή θα σου ξεφύγουν και πράγματα που δεν πρέπει να λέγονται.

Να σέβεσαι τον μεγαλύτερό σου.

Άριστο είναι εκείνο το πολίτευμα όπου οι πολίτες πειθαρχούν υπερβολικά στους νόμους και ελάχιστη σημασία δίνουν σ’ αυτά που τους λένε οι ρήτορες.

Να αποστρέφεσαι εκείνον που παρακολουθεί με περιέργεια τις ξένες υποθέσεις.

Τον πεθαμένο να τον καλοτυχίζεις.

Τον κακότυχο μην τον περιγελάς.

1.                            ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΦΩΣ

Η "ΑΡΡΩΣΤΙΑ" ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ

Γιατί η πίστη τους στα ιδανικά της φυλής και του Έθνους δεν προέρχεται από ξένα πρότυπα αλλά από το αίμα και τους αγώνες των προγόνων. Έτσι και σήμερα που ο Μαρξισμός με το νεοταξικό του προσωπείο και οι παραφυάδες του προσπαθούν αυτές τις ανεπανάληπτες στιγμές Ελλήνων Εθνικιστών να τις παραμερίσουν.

 Κατ’ αρχήν να ξεκινήσουμε με την εξήγηση της λέξης κομμουνισμός (common) που σημαίνει ότι τα πάντα είναι κοινά. Δηλαδή δεν μιλάμε για μια απλή «αρρώστια», αλλά για μία «επιδημία».

 Ας αναλύσουμε λοιπόν αυτή την «αρρώστια». Πολύ απλά και με λίγα λόγια ο κομμουνισμός ομιλεί για απαγόρευση της ατομικής ή εθνικής περιουσίας και ιδιοκτησίας. Δεν υπάρχουν τάξεις (ταξικές διαφορές), δεν υπάρχει κράτος με την έννοια του Συντάγματος, δεν υπάρχουν νόμοι και τροποποιήσεις αυτών, δεν υπάρχει ατομικός πλουτισμός, προσωπικό κεφάλαιο, ανοικτή και ελεύθερη αγορά, εισαγόμενα αγαθά και υλικά πράγματα. Δεν υπάρχει θρησκεία, θεϊκή πίστη, λατρεία και προσηλυτισμός.

 Πιστεύει στην ισότητα, πράγμα που απ’ τη φύση και μόνο καταρρίπτεται, διότι όλοι οι άνθρωποι δεν είμαστε σε καμιά περίπτωση ίδιοι, με τις ίδιες ικανότητες, δεξιότητες, είτε σωματικές, είτε πνευματικές, είτε μορφωτικές, με αποτέλεσμα να καταρρίπτει την αξιοκρατία και την υπερίσχυση. Για τον κομμουνισμό η ατομική περιουσία είναι ατομικός εγωισμός και ιδιοτέλεια. Το να ζουν στην Εκάλη και στο Ψυχικό, όμως, οι εγχώριοι κομμουνιστές δεν πειράζει. Η θεωρία του κομμουνισμού λέει ότι οι άνθρωποι είναι ίσοι και απολαμβάνουν τα ίδια οφέλη, δηλαδή… τίποτα. Η θεωρία του κομμουνισμού επίσης λέει ότι είναι το ιδανικό σύστημα για όλους. Δηλαδή, θέλει να μας πει ότι δεν βλέπει σ’ αυτό το σύστημα αδικίες, εκμετάλλευση, δέσμευση και φτώχια; Όλη αυτή η κοινωνικοοικονομική θεωρία του κομμουνισμού που καταργεί την ατομική ιδιοκτησία και δημιουργεί κοινωνική ισότητα με το ζόρι δεν είναι άλλο από μία δουλοκτητική κατάσταση των εργατών που στην πραγματικότητα δουλεύουν για τους ολίγους, δηλαδή για τους βολεμένους αξιωματούχους;

 Έχουμε να κάνουμε με την ολοκληρωτική οικονομική, πνευματική, κοινωνική και ηθική καταπίεση μιας αναπόφευκτης ταπείνωσης των μαζών. Οι τότε κομμουνιστικές κοινωνίες της Σοβιετικής Ένωσης, της Κίνας, των Βαλκανίων, κλπ., έφερε την κατάρρευση του καθεστώτος. Το τρικ που κάνουν τώρα οι κομμουνιστικές προπαγάνδες είναι ότι πάνε να μπολιάσουν τον κομμουνιστικό θάνατο με τον ιδεολογικό σοσιαλισμό για να απαλύνουν τις πληγές τους με όρους (Δημοκρατική Αριστερά, Κεντροαριστερά, κλπ.). Ας πούμε μερικά παραδείγματα.

 Στον κομμουνισμό έχεις δύο κότες που κάνουν αρκετά αυγά. Έρχεται η κυβέρνηση, σου παίρνει και τις δύο μαζί με τα αυγά και σου δίνει δυο-τρία για να τραφείς.

 Στο σοσιαλισμό έχεις δύο κότες και το κράτος σου παίρνει τη μία, αυτή που κάνει τα πιο πολλά αυγά και σου αφήνει την άλλη που κάνει πιο λίγα.

 Στον καπιταλισμό έχεις δύο κότες, σου παίρνει και τις δύο και σου δίνει ένα κόκορα που δεν γεννά.

 Στο ελληνικό κράτος έχεις δύο κότες, στις παίρνουν ενώ τις χρωστούσες ακόμη και πληρώνεις και χαράτσι που τις είχες.

 Στον κομμουνισμό οι «ρεβιζιονιστές (ανυπάκουοι)» θεωρούνται αιρετικοί, βλάσφημοι και αφορισμένοι. Διότι στον κομμουνισμό δεν υπάρχουν περιθώρια σκέψης και οφείλεις να πιστεύεις τυφλά χωρίς αντίρρηση και χωρίς συζήτηση. Ο μαρξισμός τα απαγορεύει όλα και ζητά πιστά την κοσμική θρησκεία του Μαρξ. Τρανό παράδειγμα αποτελεί η Κίνα που, όταν έφτασαν οι σπόροι του μπολσεβικισμού εκεί απ’ τους Εβραίους, μία λέξη είχε την απόλυτη έννοια, η φρίκη. Ο κομμουνισμός στην Κίνα επέφερε το θάνατο σε πάνω από 50.000.000 ανθρώπους που είχαν αντίρρηση προς το καθεστώς.

 Ο Μάο Τσε Τουνγκ έλεγχε τα πάντα στην κοινωνία και την εργασία, ακόμα και πόσα παιδιά θα γεννιόντουσαν, δεν υπήρχε καμία ελευθερία, καμία ευημερία, κι έτσι καταδικάστηκε ένα ολόκληρο έθνος στο όνομα του κομμουνισμού και των μπολσεβίκων.

 Για τους κομμουνιστές θρησκεία είναι μόνο ο ίδιος ο κομμουνισμός. Δεν πιστεύουν στο Θεό, διότι η θρησκεία, όπως λένε, σκλαβώνει τον άνθρωπο. Ενώ ο κομμουνισμός τον ελευθερώνει; Εδώ γελάμε.

 Δηλαδή την έμφυτη ανάγκη του ανθρώπου για πίστη ο κομμουνισμός τη θεωρεί θεϊκή παρέμβαση και ατομική ακυβερνησία. Η μπολσεβίκικη επανάσταση του 1917 διακήρυξε το αθεϊστικό καθεστώς, ενώ ο Λένιν είχε πει: Κάθε ιδέα περί Θεού είναι μια ανείπωτη ατιμία και η πιο επικίνδυνη και απαίσια μόλυνση.

 Η δεύτερη περίοδος κατά της θρησκείας ήταν το 1922 επί Στάλιν με το περίφημο «διαίρειν και βασίλευε».    

 Η τρίτη περίοδος κατά της θρησκείας ήταν το 1929, πάλι επί Στάλιν,  κατά την οποία η θρησκεία ποινικοποιείται και 50.000 ιερείς θανατώνονται, ενώ 75.000 ναοί καταστρέφονται μαζί με πολλά ιστορικά θρησκευτικά μνημεία. Οι έξυπνοι μπολσεβίκοι το έστησαν καλά το κόλπο με το κόμμα να είναι κατοχυρωμένο συνταγματικά, προνόμιο των ολίγων, φτιάχνοντας το κομμουνιστικό καθεστώς να είναι ενεργό για πολλά χρόνια με πολλά οδυνηρά αποτελέσματα. Κι αν κάποιοι τολμούν να πουν ότι η κομμουνιστική ιδέα-Μαρξισμός δε λειτούργησε όπως θα έπρεπε, έχω να πω τι ήταν αυτό που τους εμπόδισε κοντά 80 χρόνια; Τίποτα και κανένας, απλά αυτό ήθελαν.

 Σε γενικές γραμμές, τελειώνοντας, δυσκολεύομαι να βρω χώρα που εφάρμοσε τον κομμουνισμό και έχει να θυμάται καλές στιγμές και ωραίες μέρες.

«Εκείνο που δεν κατάλαβαν ακόμα ούτε οι Άγγλοι φίλοι μας, ούτε οι Αμερικάνοι, εκείνο που το μαθαίνουν σιγά-σιγά και απελπιστικά αργά με σπατάλη του ελληνικού άσματος, είναι τούτο: Πως ο σλαβικός κομμουνισμός δεν είναι μια κοινωνική θεωρία απλώς, ούτε ένα πολιτικοοικονομικό σύστημα. Είναι κάτι περισσότερο, κάτι φοβερότερο απ' αυτά. Είναι μια μέθοδος σατανική για την κατασκευή μιας νέας φυλής. Δεν υπάρχουν Έλληνες κομμουνιστές. Όταν κανείς γίνει συνειδητός κομμουνιστής, παύει να είναι Έλληνας.»

(1946-1947)

ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΥΡΙΒΗΛΗΣ

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ 

MEDIA ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ

Ζούμε υπνωτισμένοι με το τηλεκοντρόλ στο χέρι σε ό, τι μας προσφέρουν τα media. Μια ψευδαίσθηση εικόνων και πληροφοριών που το αναγάγουμε σε μια διασκεδαστική αξία, ενώ είναι μια επιβολή εξουσίας και μια πλημμυρίδα διαστρεβλώσεων. Έσχατο παράδειγμα αυτό που εδώ και βδομάδες μας είχαν παρουσιάσει με την νίκη της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. Κατασκευασμένα χαρούμενα νέα του τίποτα, η νέα τροφή του όχλου και της αδαούς μάζας, ψωμοτύρι του πλήθους για να χορτάσει την πείνα του που απορρέει μέσα από την κρίση εδώ και 6 χρόνια. Μια  χειραγώγηση – μεσολάβηση που επιχειρεί να απαλύνει τη σκέψη και τα προβλήματα του πελαγωμένου Έλληνα για να τον απομακρύνει από τη σοβαρή πραγματικότητα. Δημιουργούν πλαστούς ήρωες που κλωτσάνε μία μπάλα αποκομίζοντας δόξα και εκατομμύρια και που μας κάνει εντύπωση και δημιουργεί «ηρωισμό», κάτι το αυτονόητο, δηλαδή να παίξουν ποδόσφαιρο και αν μη τι άλλο να βάλουν και γκολ.

 Δηλαδή πάνε να μας τρελάνουν εντελώς; Πανηγύρια και γιορτές λες και αυτοί εκεί οι μάγκες με το που κέρδισαν την Ακτή Ελεφαντοστού μας ‘βγάλαν απ’ τα μνημόνια και διαγράφηκε το χρέος της Ελλάδας; Πόσο ακόμα από το αναρίθμητο πλήθος ηλιθίων και αμόρφωτων θα διαφεντεύει την κοινωνική πραγματικότητα; Εξόφθαλμη χοντροκοπιά των media που λειτουργούν πειστικά στο μεγάλο τμήμα του πληθυσμού επιβάλλοντας μια ψευδή συνείδηση, μια παραμορφωτική εικόνα και μία αλλοτρίωση σκέψης.

 Η εξουσία των ΜΜΕ που είναι εξαρτημένη απ’ την κρατική εξουσία κάνοντας τον μεσολαβητή επιχειρεί να απομακρύνει τον κόσμο απ’ την πραγματικότητα.

 Διαπλοκή με το κομματικό κράτος. Η κοινωνία των ηλιθίων τελικά, γιατί αυτό είμαστε, δεν παίρνει χαμπάρι και δεν φαίνεται να ενοχλείται απ’ αυτή την εξαγορά παραπληροφόρησης και ειδωλοποίησης μπαλαδόρων που βάζουν ένα γκολ και παραμερίζει την καταλήστευση του κράτους και την πολιτική αλαζονεία της εξουσίας.

 Τελικά είμαστε ένα πλήθος εθελόδουλων που δεν οργίζονται με τις ασυνέπειες της εξουσίας, αλλά εθίζονται στον παλμό της κερκίδας που τους συμφιλιώνει ψυχολογικά με την εθελοδουλία. Η ελληνική κοινωνία βυθίζεται όλο και πιο πολύ στην αποχαύνωση, ενώ δεν υπάρχει ίχνος αφύπνισης για γεγονότα που έρχονται πανταχόθεν.

 Έτσι αποκαλύπτεται τελικά πόσο ανώριμη και απερίσκεπτη κοινωνία είμαστε διαπιστώνοντας εύκολα ότι είμαστε άξιοι των επιλογών μας χωρίς κοσμολογική ηθική και ευθύνη για το αύριο. Ας δεχτούμε τότε ανενόχλητοι αυτή τη κίβδηλη κατάσταση που μας προσφέρουν και ας επιβραβευτούμε ως συνειδητοί και συμβιβασμένοι αυτόδουλοι.

«Αλίμονο στον αυτόδουλο πολίτη που φτασμένος στα έσχατα της απελπισίας παραδίνεται για να σωθεί στο έλεος του Θεού και τους νόμους των κλεφτών.»

Κώστας Βάρναλης

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ 

ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΙΝ ΣΚΥΨΕΙΣ... ΣΚΕΨΟΥ!

Γεμίσαμε εθνοσωτήρες και εθνοϋποσχόμενους κατάπτυστους αγύρτες, παράσιτα μιας συστημικής δεξιάς, αλλά και μιας συστημικής αριστεράς. Συμφεροντολόγοι, πατριδοκάπηλοι, πιστά σκυλάκια των εντολοδόχων, βολεμένων παρτάκηδων. Εχθροί του έθνους με ραγιαδίστικη ξενοδουλεία, με έντονο δωσιλογισμό μιας εθνομηδενιστικής, διεθνιστικής συμμαχίας.

 Τολμάνε αυτά τα αποβράσματα της δεξιάς και της αριστεράς (ένα φίδι με δυο κεφάλια) να λένε ότι θα φτιάξουν τώρα μια νέα Ελλάδα. Τόσα χρόνια, ρε χαφιέδες, εθελόδουλοι των εκάστοτε καθεστώτων, τι κάνατε; Πειθήνια όργανα της παγκοσμιοποίησης και του μηδενισμού της χώρας σας, δηλαδή μας λέτε ότι μέχρι τώρα όλα ήταν χάλια και από ‘δω και μπρος εσείς θα τα φτιάξετε; Μα εσείς δεν ήσαστε και πριν; Εσείς δεν ξεπουλάτε πόντο-πόντο την πατρίδα τόσα χρόνια; Άλλοι ήταν; Αλλά, δεν θέλετε να χάσετε καμία θεσούλα και κανένα αξίωμα απ’ τη βολεμένη σας κατάσταση.

 Ποντάρετε στην αμόρφωτη μάζα στήνοντας ένα κιόσκι λαοπλανικής χειραφέτησης και δημαγωγίας, γνωρίζοντας ότι αυτή η παλιά συνταγή θα αρέσει ακόμα και σήμερα.

 Ο εθνικισμός είναι κίνημα, είναι ιδέα, είναι DNA, είναι έμφυτος και δεν μπορεί να είναι ούτε κόμμα, ούτε προνόμιο εθνοκουμανταρισμού, κτήμα και ιδιοκτησία κανενός. Κάτι άτομα που προασπίζουν και καλά εθνικισμό, ενώ υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία και ντοκουμέντα ότι συνδέονται με πρόσωπα και καταστάσεις που δεν λογίζονται ελληνικά, το μόνο που κάνουν είναι να γελοιοποιούνται και να δυσφημίζουν τον πραγματικό εθνικισμό και να λαβώνουν το αληθινό συναίσθημα των Ελλήνων.

 Ο πραγματικός εθνικισμός υπάρχει μέσα απ’ το μεγάλο Περικλή Γιαννόπουλο, μέσα απ’ τον Ιώνα Δραγούμη και τον Κωστή Παλαμά. Ο εθνικισμός δεν θέλει υποταγμένους υποστηρικτές που φοβούνται να πουν την γνώμη τους. Όταν ο Δραγούμης και ο Γιαννόπουλος μιλούσανε για επανελληνισμό στις ηθικές και τις πολιτιστικές αξίες πριν από 100 χρόνια, δεν απειλούσαν κανέναν, ούτε κρατούσαν ρόπαλα με την ελληνική σημαία για εκφοβισμό. Είχαν ευγένεια, είχαν θέσεις, είχαν λόγο και, πάνω απ’ όλα, ανδρισμό και τιμή. Δεν λέμε ότι ο εθνικισμός δεν πρέπει να είναι μαχητικός, υπερασπιστικός και νταής κάποιες φορές, αλλά σε καμιά περίπτωση χυδαίος.

 Δεν θέλουμε ένα έθνος απομόνωσης, όπως επίσης δεν θέλουμε να έχουμε και το όραμα της Μεγάλης Ελλάδας. Μένουμε σε αυτά που έχουμε γεωπολιτικά, χωρίς να διεκδικούμε τίποτα, αλλά και να μην μας διεκδικούν τίποτα. Ο εθνικισμός πρέπει να υπάρχει μέσα σε κάθε γνήσιο Έλληνα. Είναι απαραίτητο ώστε να διαφυλαχθεί ο ζωτικός χώρος από εξωγενείς δυνάμεις. Θα σας το πω αλλιώς: Έχετε την οικία σας, είναι δική σας και ζείτε με την οικογένειά σας. Θέλετε να έρθει κάποιος παρείσακτος να μπει στο σπίτι σας και να κάνει κατάληψη, ζώντας μαζί σας με απώτερο σκοπό να σας διώξει ή, στην καλύτερη περίπτωση, να σας περιορίσει μόνο σε ένα δωμάτιο; Την απάντηση την ξέρω. ΟΧΙ! Αυτό ακριβώς προστατεύει ο εθνικισμός. Τη λαθρεπιβίβαση στον τόπο μας. Ο εθνικισμός χρειάζεται Έλληνες ενεργούς και όχι απαθείς δειλούς. Έχουμε ένα κράτος αδύναμο για την κοινωνία, ενώ είναι δυνατό για τους κατέχοντες. Τα κόμματα συγκρούονται με απώτερο σκοπό το ποιος θα αρπάξει τη κουτάλα. 

 Η ελληνική ψυχή είναι ανώτερη πολλών άλλων και μας την παίρνουν αμαχητί μέσα από ένα διεφθαρμένο και καθοδηγούμενο σύστημα μιας κατακερματισμένης κοινωνίας. Το κράτος είναι οικοδόμημα που το έφτιαξαν πολίτες, αλλά το καταστρέφουν αυτοί που δεν κόπιασαν και χρειάζεται να ξανακτιστεί. Μην αφήσετε τους γνωστούς εργολάβους να το κάνουν, πρέπει να το κτίσει ο λαός. Μόνο έτσι θα ξανακερδίσουμε το ψωμί που μας πήραν απ’ το στόμα.

 Το έθνος και η εθνικοφροσύνη θα ξανακτίσει το κράτος, διότι το έθνος είμαστε εμείς, ενώ το κράτος είναι... αυτοί.

 Θέλουμε έναν Έλληνα σκεπτόμενο εθνικιστή, με καθαρό συναίσθημα και φιλοπατρία. Δεν πρέπει να ανεχόμαστε ψευδείς αντιλήψεις για τα δρώμενα στη χώρα μας. Πρέπει να αποκτήσουμε έγκυρη και σωστή γνώση για να μην είμαστε συνειδητά θύματα ασυνείδητων ανθελλήνων. Οι ανθρώπινες συμπεριφορές ρυθμίζουν τη συμβατικότητα, το καλό και το κακό, το δίκαιο και το άδικο, το γνήσιο και το νοθευμένο, το ωραίο και το αισχρό, το ηθικό απ’ το ανήθικο, και έτσι ορίζεται το ανώτατο αγαθό που είναι η αρετή. Αρετή σημαίνει συνετή δραστηριότητα, μια σταθερή ιδιότητα της ψυχής και του μυαλού. Δηλαδή, χαρακτήρα ανθρώπινο που διαμορφώνεται μέσα απ’ τη στάση μας στη ζωή. Η αρετή, κατά τη γνώμη μου, είναι τόσο σπουδαία που την παίρνεις μαζί σου και μετά θάνατον.

 Σε ένα κλίμα παγκόσμιων αβεβαιοτήτων, πολέμων και οικονομικής κατάρρευσης μιας παγκόσμιας απογοήτευσης διερευνάται η ικανότητα της δημοκρατίας για να διασφαλίσει ένα υγιές μέλλον, κάτι  που απέτυχαν οι λαοί και οι «μεγάλοι» πολιτικοί του κόσμου. Ο αιώνας που διανύουμε θα βρει τον Έλληνα προβληματισμένο, απογοητευμένο και απελπισμένο. Είναι πια σίγουρο ότι στα επόμενα 100 χρόνια, τούτος ο τόπος θα είναι μια άλλη χώρα, με άλλο όνομα, με αλλοτριωμένο θρήσκευμα και αλλοτριωμένη εθνικότητα.

 Μην αναρωτιέστε γιατί! Υπάρχουν απαντήσεις, αλλά είναι πολύ νωρίς για να τις σκεφτείτε. Θα τις γράψει η Ιστορία, αλλά μέχρι τότε μην κάθεστε απαθείς και να θυμάστε ότι η αλήθεια δεν προκύπτει αυθόρμητα και δεν μας χτυπά την πόρτα, εμφανίζεται σε εκείνους που την αναζητούν, σε εκείνους που δεν έχουν να φοβηθούν.

  

«Η γη μας έχει μόνον έναν Ήλιο και όχι δύο.»

Μέγας Αλέξανδρος

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ

Η ΚΥΡΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟΣ... ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΥΡΟΓΙΑΛΟΥΡΟΙ!

Οι εκλογές κοντοζυγώνουν και η άμορφη μάζα του λαού, καθώς στερείτε κριτικού αισθητήριου, οδεύει προς την επιλογή της μετριότητας που το χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι η πανσπερμία της βλακείας.

Υποψήφιοι δημοτικοί «άρχοντες» παρέα με τα γιουσουφάκια  τους,  τους  δημοτικούς συμβούλους, που μέχρι πρότινος ήταν απλησίαστοι και βλοσυροί, παρατούν το αγέρωχο ύφος και σαν περιπλανώμενοι ζητιάνοι εκλιπαρούν την ψήφο του κάθε πικραμένου Έλληνα, μοιράζοντας χειραψίες και δίδοντας υποσχέσεις, για ένα καλύτερο… αύριο του εκάστου δήμου.

Τόσα χρόνια τα ιδία και τα ιδία και προκοπή δεν είδαμε παρά μόνο κάτι μπαλωμένους δρόμους προ εκλογών έτσι για να δείξουν και κάποιο… έργο!

Τα κόμματα έχουν ορίσει τους αντιπροσώπους τους για τους δήμους, αλλά βγαίνουν και μερικοί «λεβέντες» που το «παίζουν» ανεξάρτητοι, λες και οι ίδιοι δεν μετείχαν σε κάποια κόμματα στο παρελθόν, αλλά και μερικοί άλλοι που αυτοαποκαλούνται ανεξάρτητοι αλλά θέλουν η έχουν την υποστήριξη του τάδε η του δείνα κόμματος. Χωρίς τέτοιου είδους συμμαχίες δεν θα μπορούσαν να πάρουν και να διατηρήσουν την τοπική εξουσία.

Τώρα πως συνάδει ανεξάρτητος αλλά υποστηριζόμενος, δεν βγαίνει νόημα! Απλά στο ELLADA είμαστε!

Κάθε λογής νοματαίος… έχει βάλει υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος, δηλώνοντας ό,τι να ‘ναι (αφού ό,τι δηλώσεις είσαι), ενώ στην πραγματικότητα είναι ο Mr. τίποτα.

Εν τω μεταξύ έχουμε και εταίρο θλιβερό, ότι οι υποψήφιοι δήμαρχοι ή οι δημοτικοί σύμβουλοι να δηλώνουν υποψηφιότητα σε άλλο δήμο από αυτόν που κατοικούν! Π.χ. Υποψήφιος Χαϊδαρίου ενώ κατοικεί στον Πειραιά!!!

Μα αν δεν είσαι κάτοικος του δήμου πως βάζεις υποψηφιότητα και πως μπορείς να ενδιαφερθείς για την συγκεκριμένη τοπική κοινωνία!?

Θα μου πείτε εδώ έχουμε «Έλληνα» πρωθυπουργό και κουμάντο κάνει η τρόικα! Ναι σωστά!

Η υποσχόμενη ρουσφετολογία και οι βεβαιώσεις ότι θα διορίσουν κόσμο και κοσμάκη (Τον ανιψιό της θειας της ξαδέλφης από τον πρώτο γάμο της κουμπαράς της συμπεθέρας της κυρά Κωστούλας που ήταν εγγονή του κυρ Λαμπρού του περιπτερά) στον δήμο, είναι πρώτης τάξεως κοροϊδία και το προσφορότερο μέσο ψηφοθηρίας για ηλίθιους δημότες.

Η ανυπόφορη δουλικότητα τους προ εκλογών είναι απαραίτητο συστατικό επιτυχίας. Πολεμούν με κάθε μέσο και τρόπο τον αντίπαλο, στήνουν ένα σχέδιο-πλάνο για τον δήμο κομμένο και ραμμένο στα μετρά τους και έτσι εξυπηρετούν προσωπικά συμφέροντα και σχέδια!

Μιλάμε για επαίσχυντες συναλλαγές που μπορεί να γίνουν η οργή των δημοτών. Οι κομματικές φατρίες διεξάγουν έναν ύπουλο αγώνα απέναντι στους άλλους που έχει μάλιστα όλα τα χαρακτηρίστηκα της ατιμίας. Μιλάμε για πανδαιμόνιο συρράξεως πολιτικοδημοτικών παρατάξεων με  πρόθεση δόλου και όχι μόνο.

Όλη η κωμωδία παίζεται ει βάρος του λαού και δεν βλέπουν ότι όλα είναι κατευθυνόμενα και ένα είδος δημοσκόπησης για να δουν τα κόμματα σε πια κατάσταση αριθμών είναι η δική τους παράταξη.

Τυπάκια γένους αρσενικού και θηλυκού τυφλωμένα από τον πόθο της εξουσίας, έστω και της δημοτικής, είναι έτοιμα να παρατήσουν τα πάντα έστω και άμισθοι για να λάβουν μια θέση δημοτικού σύμβουλου μόνο και μόνο για να πουλάνε ύφος και για να έχουν μια τοπική αναγνώριση, αλλά και να βολεύουν τις δουλίτσες τους.

Όλα αυτά τα απορρίπτω με οίκτο και με περιφρόνηση  απέναντι τους, αλλά τα βλέπω και σαν μια ακόμη έκφραση της αμορφωσιάς τους, της καταγωγής τους και της πολιτικοκοινωνικής διαφθοράς του τόπου εν γένει.

Άτομα χαμηλού μεγέθους και ηθικής, με μεγάλες φιλοδοξίες που δεν είναι αντάξιες στο «μπόι» τους. Ξαφνικά θέλουν να αποδείξουν ότι είναι οι μικροί ήρωες της καθημερινότητας, ενώ στην πραγματικότητα είναι τα μικρά λαμόγια της καθημερινότητας, που αποζητούν να γίνουν μεγάλα λαμόγια μιας μεγάλης θέσης προς ιδίων όφελος, ζητώντας όμως την εύνοια απαραιτήτως της μάζας.

Δεν είναι τίποτε άλλο από ξεφτιλισμένους κόλακες της αφαίμαξης των αισθημάτων και της αφέλειας του πλήθους. Όργανα του εαυτού τους που με την χρήση και την ιδιότητα του υποψήφιου θέλουν να ανοίξουν πόρτες, που μέχρι πρότινος ήταν κλειστές, για να αποκομίσουν υλικές καιροσκοπικές απομυζήσεις. Πώς μπορεί σε ένα πολίτευμα ασυδοσίας, κλεπτισμού και αναρχίας να λειτουργήσουν ομαλά οι δήμοι!?

ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!

Όλοι είναι καιροσκοπικά κατευθυνόμενα κατασκευάσματα και όχι «καλοί άνθρωποι» που ήρθαν να δώσουν καλές υπηρεσίες για την τοπική κοινωνία και την περιφέρεια.

Τελειώνοντας, θέλω να πω ότι υποψήφιοι τοπικοί «Άρχοντες» δεν αντιπροσωπεύουν ούτε τον λαό ούτε το Έθνος. Αντιπροσωπεύουν ατομικά ή πολιτικά συμφέροντα και είναι το σκαλοπάτι τους για μεγαλύτερες business!

Από τους περισσότερους αυτών, οι παλαιοί το έχουν αποδείξει από τις μεταπηδήσεις τους από το ένα κόμμα στο άλλο, ενώ οι νέοι στο «επάγγελμα» θα το αποδείξουν και αυτοί οσονούπω.

Εμείς θέλουμε να ψηφίζουμε με ιδεολογία και όχι με κομματικά συμφέροντα. Εφόσον όμως το σύννεφο της ασάφειας καλύπτει ακαθόριστα και ασαφή σχέδια ας είμαστε προσεκτικοί και όχι σαν αρνιά του Πάσχα έτοιμα προς σφαγή. 

Ιδεολογία, σταθερότητα, κοινωνική και ατομική πειθαρχία και πάνω από όλα Εθνοσύνη είναι αυτά που θα μας κρατήσουν μακριά από κίβδηλα ιδανικά και από κάθε είδους αρπακτικά.

Για επίλογο θα ήθελα να πω ότι δεν θέλω να φανώ ως ένας ολοκληρωτιστής αλλά να δηλώσω πως υπάρχουν σωστοί και πάνω από όλα Έλληνες υποψήφιοι που διαθέτουν αρχές και ήθος για να πάρουν το δημοτικό τιμόνι στα χεριά τους και να οδηγήσουν σωστά, αλλά είναι μειονότητα και χάνονται μέσα στον λαβύρινθο της απολυταρχίας των ευνοούμενων που διαθέτουν τα μέσα έχοντας  ιδιοτελείς σκοπούς…! Η τοπική άρχουσα διοίκηση θα έπρεπε να έχει αυτορυθμιστικούς και μόνο μηχανισμούς εξουσίας και όχι κομματικούς βαρόνους εξουσίας.

«Στην Ελλάδα μιλούν οι σοφοί και αποφασίζουν οι ηλίθιοι.»         

George Santayana-Ισπανός συγγραφέας (1863-1952)

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ

Οδυσσέας Ελύτης: ...επίκαιρος όσο ποτέ! - Τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική (Ελύτης)

Μια παλιά και σπάνια συνέντευξη του Οδυσσέα Ελύτη στο Ρένο Αποστολίδη, 
που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ελευθερία» στις 15 Ιουνίου του 1958, 
όπως τουλάχιστον είχε πει ο μεγάλος Έλληνας ποιητής, δείχνει ότι από τότε 
δεν έχουν αλλάξει και πολλά...

Δείτε τι είχε πει τότε.

- Ζητείται η γνώμη σας κύριε Ελύτη, η εντελώς ανεπιφύλακτη και αδέσμευτη, επάνω σε ό,τι θεωρείτε ως κακοδαιμονία του τόπου. Από τι κυρίως πάσχουμε, τι πρωτίστως μας λείπει;

«Από τι πάσχουμε κυρίως; Θα σας πω αμέσως: Ασυμφωνία μεταξύ του πνεύματος της εκάστοτε ηγεσίας μας και του “ήθους” που χαρακτηρίζει το βαθύτερο ψυχικό πολιτισμό του ελληνικού λαού, στο σύνολό του».

- Α! Αρχίσαμε!.. Μόνιμος, πλήρης και κακοήθης ασυμφωνία!..

«Βεβαίως! Αλλ’ αφήστε με να συνεχίσω: Αυτή η ασυμφωνία δεν είναι μια συγκεκριμένη κακοδαιμονία. Είναι όμως μια αιτία που εξηγεί όλες τις κακοδαιμονίες, μικρές και μεγάλες του τόπου αυτού. Από την ημέρα που έγινε η Ελλάδα κράτος, έως σήμερα, οι πολιτικές πράξεις θα έλεγε κανείς ότι σχεδιάζονται και εκτελούνται ερήμην των αντιλήψεων για τη ζωή, και γενικότερα των ιδανικών που είχε διαμορφώσει ο Ελληνισμός μέσα στην υγιή κοινοτική του οργάνωση και στην παράδοση των μεγάλων αγώνων για την ανεξαρτησία του. Η φωνή του Μακρυγιάννη δεν έχει χάσει, ούτε σήμερα ακόμη, την επικαιρότητά της. Σημειώστε ότι δεν βλέπω το πρόβλημα από την αποκλειστική κοινωνική του πλευρά, ούτε κάμω δημοκοπία».

 
- Δημοκοπία ασφαλώς όχι. Πολιτική όμως ναι. Το εντοπίζετε δηλαδή κυρίως μέσα στο χώρο της πολιτικής ή κάνω λάθος; Στο κέντρο μάλιστα του δικού της χώρου. Εκεί μας πάει το πρόβλημα που θέσατε, των σχέσεων μεταξύ λαού και ηγεσίας.

«Μα ναι. Γιατί είναι βασικό, είναι “πρώτο” – κι ας είμαι ποιητής, εγώ που το λέω, μακριά πάντα από την “πολιτική”. Κοιτάξτε. Ο λαός αυτός, κατά κανόνα εκλέγει την ηγεσία του. Και όμως, όταν αυτή αναλάβει την ευθύνη της εξουσίας – είτε την αριστοκρατία εκπροσωπεί , είτε την αστική τάξη, είτε το προλεταριάτο – κατά ένα μυστηριώδη τρόπο αποξενώνεται από τη βάση που την ανέδειξε, και ενεργεί σαν να βρισκόταν στο Τέξας ή στο Ουζμπεκιστάν!» 

- Στο Τέξας και στο Ουζμπεκιστάν; Ή μήπως θέλετε να πείτε: «…Σα να βρισκόταν στη χώρα του εκάστοτε ρυθμιστικού «ξένου παράγοντα»; Του εκάστοτε «προστάτη» μας; Μήπως εκεί ακριβώς βρίσκεται το κακό;

«Το είπα με τρόπο αλλά βλέπω ότι το θέλετε γυμνό. Και δεν έχω αντίρρηση να το πω φανερά και πιο έντονα: Ένας από τους κυριότερους παράγοντες των «παρεκκλίσεων» της ηγεσίας από το ήθος του λαού μας, είναι η εκ του αφανούς και εκ των έξω «προστατευτική» κατεύθυνση. Αποτέλεσμα και αυτό της απώλειας του έρματος «παράδοση». 

Αντιλαμβάνομαι ότι στην εποχή μας η αλληλεξάρτηση των εθνοτήτων είναι τόση που η πολιτική δεν μπορεί να αγνοήσει, ως ένα βαθμό, αυτό που θα λέγαμε «γενικότερη σκοπιμότητα». Όμως υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην «προσαρμοστική πολιτική» και στη δουλοπρέπεια. Αυτό είναι το πιο ευαίσθητο σημείο του ελληνικού λαού., το «τιμιώτατόν» του! Και αυτό του καταπατούν συνεχώς, κατά τον εξοργιστικότερο τρόπο οι εκπρόσωποί του στην επίσημη διεθνή σκηνή!». 

 
- Κι ο «επίσημος» όρος της δουλοπρέπειας αυτής, κύριε Ελύτη; Μήπως είναι υποκριτικότερος από το «προσαρμοστική πολιτική»; Εξοργιστικότερος;

«Δε μ’ ενδιαφέρει ο επίσημος όρος της δουλοπρέπειας. Μ’ ενδιαφέρει η ουσία. Κι εκείνο που ξέρω είναι ότι μ’ αυτά και μ’ αυτά φτάσαμε σε κάτι που θα μου επιτρέψετε να ονομάσω «Ψευδοφάνεια». Έχουμε δηλαδή την τάση να παρουσιαζόμαστε διαρκώς διαφορετικοί απ’ ό,τι πραγματικά είμαστε. 

Και δεν υπάρχει ασφαλέστερος δρόμος προς την αποτυχία, είτε σαν άτομο σταδιοδρομείς είτε σαν σύνολο, από την έλλειψη γνησιότητας. Το κακά πάει πολύ μακριά. Όλα τα διοικητικά μας συστήματα, οι κοινωνικοί μας θεσμοί, τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα, αρχής γενομένης από τους Βαυαρούς, πάρθηκαν με προχειρότατο τρόπο απ’ έξω και κόπηκαν και ράφτηκαν όπως-όπως επάνω σ’ ένα σώμα με άλλες διαστάσεις και άλλους όρους αναπνοής». 

- Ώστε, λοιπόν, ζητάτε «δικούς μας όρους αναπνοής»!

«Και δεν πρόκειται βέβαια για προγονοπληξία. Τα λέω άλλωστε αυτά εγώ, που σ’ έναν τομέα όπως ο δικός μου, κήρυξα με φανατισμό την ανάγκη της επικοινωνίας μας με το διεθνές πνεύμα, και που σήμερα με εμπιστοσύνη αποβλέπω στη διαμόρφωση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού σχήματος, όπου να έχει τη θέση της η Ελλάδα.

Με τη διαφορά ότι ο μηχανισμός της αφομοιώσεως των στοιχείων της προόδου πρέπει να λειτουργεί σωστά, και να βασίζεται σε μια γερή και φυσιολογικά ανεπτυγμένη παιδεία. Ενώ σε μας, όχι μόνο δε λειτουργεί σωστά, αλλά δεν υπάρχει καν ο μηχανισμός αυτός για να λειτουργήσει! Και με τη διαφορά ακόμη ότι, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, η ηγετικά μας τάξη, στο κεφάλαιο της ελληνικής παιδείας, έχει μαύρα μεσάνυχτα!

Κοιτάξτε με προσοχή τα έντυπα που εκδίδει η ίδια ή που προτιμά να διαβάζει, τα διαμερίσματα όπου κατοικεί, τις διασκεδάσεις που κάνει, τη στάση της απέναντι στη ζωή. Ούτε μια σταγόνα γνησιότητας. Πως λοιπόν να αναθρέψει σωστά τη νέα γενεά; Από τα πρώτα διαβάσματα που θα κάνει ένα παιδί ως τα διάφορα στοιχεία που θα συναντήσει στο καθημερινό του περιβάλλον, και που θα διαμορφώσουν το γούστο του, μια συνεχής και αδιάκοπη πλαστογραφία και τίποτε άλλο! 

Θα μου πείτε: είσαι λογοτέχνης, καλαμαράς, και βλέπεις τα πράγματα από τη μεριά που σε πονάνε. Όχι, καθόλου! Και να μου επιτρέψετε να επιμείνω. Όλα τα άλλα κακά που θα μπορούσα να καταγγείλω – η έλλειψη ουσιαστικής αποκεντρώσεως, η έλλειψη προγραμματισμού για την πλουτοπαραγωγική ανάπτυξη της χώρας, ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο ασκείται η εξωτερική μας πολιτική – είναι ζητήματα βαθύτερης ελληνικής παιδείας! 

Από την άποψη ότι μόνον αυτή μπορεί να προικίσει ένα ηγέτη με την απαραίτητη ευαισθησία που χρειάζεται για να ενστερνισθεί, και αντιστοίχως να αποδώσει, το ήθος του λαού.

Γιατί αυτός ο λαός, που την έννοιά του την έχουμε παραμορφώσει σε σημείο να μην την αναγνωρίζουμε, αυτός έχει φτιάξει ό, τι καλό υπάρχει –αν υπάρχει κάτι καλό σ’ αυτόν τον τόπο! Και αυτός, στις ώρες του κινδύνου, και στο πείσμα της συστηματικής ηττοπάθειας των αρχηγών του, αίρεται, χάρις σ’ έναν αόρατο, ευλογημένο μηχανισμό, στα ύψη που απαιτεί το θαύμα!

Όσο λοιπόν και αν είναι λυπηρό, πρέπει να το πω: ο Ελληνισμός, για την ώρα, επέτυχε ως Γένος, αλλ’ απέτυχε ως Κράτος! Και παρακαλάω νύχτα-μέρα το Θεό, και το μέλλον να με διαψεύσουν».

                      ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΦΩΣ

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΠΑΤΤΑΚΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ «Όλοι ήταν μαζί μας επί χούντας»

ΕΘΝΙΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Ιστορικού Ερευνητή

Συνέντευξη-ντοκουμέντο, του κορυφαίου κινηματία πρωταγωνιστή Αξιωματικού της 21ης Απριλίου, 1967, του Ταξίαρχου τότε Στυλιανού Παττακού, ο οποίος μιλά για όλα όσα συνέβησαν εκείνη την εποχή, χωρίς φόβο και με θάρρος στον ιστορικό ερευνητή, Νίκο Γ. Θεοδώρου.

Ο Στ. Παττακός μιλάει για τους καλλιτέχνες της εποχής και το πώς ξαφνικά με την πτώση του στρατιωτικού καθεστώτος έγιναν όλοι αντιχουντικοί. Επίσης αναφέρετε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, και πως αυτά ανέτρεψαν, όπως δηλώνει, όλους τους σχεδιασμούς και μας οδήγησε στην Κυπριακή τραγωδία. Ο Στ. Παττακός είναι σήμερα 102 χρόνων και από το 1974, η μεταπολίτευση αρνείται να του παράσχει σύνταξη αλλά ούτε και υγειονομική περίθαλψη.

-Με τους ανθρώπους της Τέχνης, τους ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου, το στρατιωτικό καθεστώς τι σχέση είχε; Τι στάση κρατήσατε κ. Παττακέ; Αρκετοί ηθοποιοί και τραγουδιστές μετά το 1974 δηλώνουν αντιστασιακοί και πολέμιοι της “Χούντας”. Ποιοι συμμετείχαν στην πρώτη εορταστική επέτειο-εκδήλωση της 21ης Απριλίου; Τα έχετε ζήσει, τα ξέρετε και ως αντιπρόεδρος που ήσασταν γνωρίζετε πάρα πολλά.
Α, πολύ ωραία ερώτησις. Ουδείς μας αντιστάθηκε, ουδείς μας επολέμησε όταν ήμασταν στην εξουσία.

Ε, μετά το 1974 ας λένε ότι θέλουνε. Την αλήθεια σας λέγω όπως κάνω πάντα. Εκεί που όλοι ήταν με την Επανάσταση, στις 24 Ιουλίου 1974, γίνανε όλοι αντιστασιακοί και αντιχουντικοί!

Οι ηθοποιοί ήτο στο πλευρό μας. Η μακαριστή Αλίκη Βουγιουκλάκη αρκετές φορές διασκέδαζε εις τα κέντρα διασκεδάσεως με τον αρχηγό της ΚΥΠ Ρουφογάλη μετά της συζύγου αυτού Ντέλας. Παρών ήτο και ο Δημήτριος Ιωαννίδης, με τον οποίον η Αλίκη είχε φιλικές σχέσεις. Η αείμνηστη Αλίκη κατά την διάρκεια της κατοχής είχε μείνει ορφανή από πατέρα. Οι κομμουνιστές τον εδολοφόνησαν Χριστούγεννα του 1943 και βρήκε φρικτό θάνατο. Τον εβασάνισαν πριν πεθάνει. Ήτο Νομάρχης εις την Πελοπόννησον και εθνικόφρων.

Η Βίκυ Μοσχολιού μας αγαπούσε πολύ και είχε συγγένεια με τον Ιωάννη Λαδά. Ήτο κουμπάροι. Κάθε χρόνο τραγουδούσε τον ύμνο της 21ης Απριλίου, τώρα λένε ότι δεν το τραγουδούσε. Πόσο μικρόψυχοι είναι! Ουδέποτε το έκρυψε και μετά το 1975 μας επισκεπτότανε και στη φυλακή. Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, που τον παρουσιάζουνε σήμερα ότι είναι κομμουνιστής, ήτο φίλος του Γεωργίου Παπαδοπούλου και στην πρώτη επέτειο της 21ης Απριλίου το 1968 συμμετείχε ενεργά στις εκδηλώσεις. Ουδείς τους επίεσε να έρθουν με το ζόρι. Συμμετείχαν επειδή το θέλανε.

-Να σταθώ στον αξέχαστο Γρηγόρη Μπιθικώτση. Είναι αλήθεια ότι τραγουδούσε τα τραγούδια της 21ης Απριλίου; Και αληθεύει το γεγονός ότι ο Μίκης Θεοδωράκης είχε διαφωνίσει με τον Μπιθικώτση και είχε πικραθεί μαζί του;
Θα σας πω. Εδώ παιδί μου λένε ότι η Σοφία Βέμπο υπήρξε κομμουνίστρια, θα τους γλύτωνε από το βούρκο και τα ψεύδη της «μεταπολιτεύσεως» ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης; Έχουνε διαστρεβλώσει τα πάντα μετά το 1974. Ψέμα, ψέμα, ψέμα, ψέμα, ε πόσο ψέμα, φτάνει ποια!

Η Σοφία Βέμπο η οποία εθαύμαζε τον Ιωάννη Μεταξά, λένε τώρα ότι υπήρξε κομμουνίστρια! Λοιπόν, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ναι, είναι αλήθεια αυτό που λέτε, ότι είχε πικραθεί ο Μίκης μαζί του, τραγουδούσε τον ύμνο της Επαναστάσεως και σε κάθε εκδήλωση της 21ης Απριλίου τραγουδούσε όλα τα τραγούδια. Ο Μπιθικώτσης τραγουδούσε σε ρυθμό εμβατηρίου το παρακάτω τραγούδι που έγινε ο ημιεπίσημος ύμνος της Επαναστάσεως μας.

Το τραγούδι είναι, «Μέσα στ Απρίλη τη γιορτή, το μέλλον χτίζει η νιότη, αγκαλιασμένη, δυνατή, μ’ εργάτη, αγρότη, φοιτητή και πρώτο τον στρατιώτη. Τραγούδι αγάπης αντηχεί, γελούν όλα τα χείλη και σμίγουν μέσα στην ψυχή, του Εικοσιένα η εποχή κι η Εικοσιμιά του Απρίλη. Μες στις καρδιές μπαίνει ζεστή του Απριλιού η λιακάδα και έχουν στα στήθια τους κλεισθεί θρησκεία, οικογένεια και πάνω απ όλα Ελλάδα».

Αυτό παιδί μου τραγουδούσε ο λεβέντης Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο θαυμαστής του Μεταξά και της 4ης Αυγούστου τότε, Μίκης Θεοδωράκης και σήμερα υπέρμαχος της ελληνοτουρκικής φιλίας, του έστειλε ένα γράμμα, το οποίο έπεσε στα χέρια τα δικά μας, σας το παραδίδω και παρακαλώ πολύ να το δημοσιεύσετε. Το γράμμα χρονολογείται από τον Ιούλιο του 1967 και έγραφε τα εξής.

Μίκης προς Γρηγόρη, «Γρηγόρη. Διάβασα με κατάπληξη ότι πρόκειται να τραγουδήσεις στα «Δειλινά» τον ‘’Ύμνο της Επαναστάσεως’’. Νομίζω ότι είσαι αρκετά μεγάλος για να καταλαβαίνεις τι πρόκειται να κάνεις. Πόσες ευθύνες επωμίζεσαι και σε τι σοβαρούς κινδύνους μπαίνεις. Κάθησε σπίτι σου με αξιοπρέπεια. Μη γκρεμίζεις με μια κλωτσιά αυτό που χτίσαμε μαζί τόσα χρόνια. Μην ακούς τους κερδοσκόπους και τους προσκυνημένους. Μη ρίχνεις στο βούρκο το όνομά σου και το όνομα των παιδιών σου, που σε λίγο θα ντρέπονται για σένα. Κάνε τον άρρωστο. Φύγε για το εξωτερικό. Εκεί μπορείς ν αρχίσεις μια καινούργια καριέρα. Η Μελίνα σε περιμένει. Γιατί αν εσύ ο Μπιθικώτσης, το πρωτοπαλλήκαρο του Θεοδωράκη, γίνεις επίσημος τραγουδιστής της Δικτατορίας τραγουδώντας αυτό το άθλιο κατασκεύασμα θα πρέπει να ξέρεις ότι θα γίνεις ο πιο αχάριστος και τιποτένιος προδότης που γέννησε ο Λαός μας. Στο όνομα της φιλίας μας και για χάρη της γυναίκας σου, των παιδιών σου και όλων των αμέτρητων φίλων μας, σε ικετεύω να μ’ ακούσεις για τελευταία φορά. Μετά την Πέμπτη θα είναι αργά. Πάρα πολύ αργά. Υπογραφή Μίκης Θεοδωράκης, Αθήναι, Ιούλιος 1967».
Αυτά έγραψε λοιπόν ο Μίκης προς τον Γρηγόρη. Θέλετε να σας πω τι έγινε; Ο λεβέντης Γρηγόρης Μπιθικώτσης, δεν έκατσε σπίτι του, ούτε έκανε τον άρρωστο, ούτε πήγε στο εξωτερικό να συναντήσει την Μελίνα, η οποία κατηγορούσε την Ελλάδα στους ξένους, έγραψε τον Μίκη Θεοδωράκη στα παλιά του τα παπούτσια και τραγούδησε κανονικά και λεβέντικα τον ύμνο της Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου! Αυτός ήταν ο Γρηγόρης, ένας ΛΕΒΕΝΤΗΣ, μπράβο του.

Ο Μίκης μικρός ήτο στην ΕΟΝ του Μεταξά και έγραψε και το ποίημα, «έχω πίστη στο χριστούλη σεβασμό στο βασιλιά, σα μεγάλο πατερούλη αγαπώ το Μεταξά»! μετά πήγε στο εγκληματικό ΕΑΜ, μετά στην ΕΔΑ, το 1974 είπε το Καραμανλής ή τανκς και το 1990 πήγε στη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη. Τους γύρισε όλους δηλαδή. Ναι, σπουδαίος μουσικός, αλλά και … σπουδαίος πολιτικός γυρολόγος!

-Ο Γιώργος Νταλάρας τι στάση κράτησε; Ήτο εναντίον της 21ης Απριλίου;
Θα σας πω σιγά-σιγά, έχετε υπομονή. Ο Θανάσης Βέγγος συμμετείχε και αυτός στις εορταστικές εκδηλώσεις. Ο Γιάννης Βογιατζής ο ηθοποίος, το ίδιο. Ο τραγουδιστής Γιάννης Βογιατζής μας αγαπούσε πάρα πολύ. Ακόμα και τώρα το λέει, που είσαι Παπαδόπουλε. Ο λεβέντης ο Κώστας Πρέκας ο οποίος γύρισε και τις υπέροχες πολεμικές ταινίες, επειδή ήτο υπέρ της Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου, κυνηγήθηκε πολύ απ’ το 1974 και μετά. Να πάτε να τους βρείτε να σας πούνε την αλήθεια. Λάμπρος Κωνσταντάρας, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Μάρω Κοντού, η Αρώνη, η Λυβικού, ο Βουτσάς, Ζωή Λάσκαρη, Δήμητρα Σερεμέτη, Παντελής Ζερβός, Νικήτας Πλατής, ο Φέρμας, ο αξεπέραστος Γιώργος Οικονομίδης και άλλοι ηθοποιοί και τραγουδιστές ήτο με την Επανάσταση. Τότε κάνανε λεφτά όλοι τους.

Ο Κωνσταντάρας πολέμησε στην Αλβανία το 1940, ο δε Παπαγιαννόπουλος ήτο αξιωματικός του Εθνικού Στρατού κατά την διάρκεια του συμμοριτοπολέμου και πολεμούσε σκληρά τους συμμορίτες κομμουνιστές στο Γράμμο και στο Βίτσι. Όποτε με έβλεπε μου έλεγε, επιτέλους βάλατε μια τάξη και βρήκαμε την ησυχία μας, μας εσώσατε από το χάος, την αναρχία και τους κομμουνιστάς.

Ο Πάριος, ο Βοσκόπουλος, ο Πουλόπουλος, όλοι τότε γίνανε μεγάλα ονόματα. Ο αδελφικός φίλος του Παπαδόπουλου ο Γιώργος Ζαμπέτας μας αγαπούσε πολύ και τραγουδούσε πάντα τον ύμνο της 21ης Απριλίου και έλεγε και το τραγούδι, κυρά Γιώργαινα ο Γιώργος σου που πάει. Όλοι ήταν μαζί μας. Με την ‘’μεταπολίτευση΄΄ ήρθε και το ψέμα.

Και τώρα ας μιλήσουμε για τον Νταλάρα που με ρωτήσατε ενωρίτερα.

 Ο Γιωργάκης μας. Όταν ήμασταν στην εξουσία ουδέποτε έκαμε μίαν δήλωση κατά του στρατιωτικού καθεστώτος.

 Το 1970 με 1971 κάπου στην Αθήνα, στο μουσικό κέντρο Στορκ αν ενθυμούμαι καλώς, τραγουδούσε με κορυφαία στελέχη της Επαναστάσεως τραγούδια υπέρ του στρατού και εθνικά εμβατήρια.

 Αυτή είναι η αλήθεια παιδί μου, αν έχει το θάρρος και την εντιμότητα ας με διαψεύσει.

 Γίνανε όλοι αντιστασιακοί μετά… θάνατον της χούντας!
ΠΗΓΗ news,Επικαιρότητα και Κοινωνία

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΦΩΣ