ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΙΝ ΣΚΥΨΕΙΣ... ΣΚΕΨΟΥ!

Γεμίσαμε εθνοσωτήρες και εθνοϋποσχόμενους κατάπτυστους αγύρτες, παράσιτα μιας συστημικής δεξιάς, αλλά και μιας συστημικής αριστεράς. Συμφεροντολόγοι, πατριδοκάπηλοι, πιστά σκυλάκια των εντολοδόχων, βολεμένων παρτάκηδων. Εχθροί του έθνους με ραγιαδίστικη ξενοδουλεία, με έντονο δωσιλογισμό μιας εθνομηδενιστικής, διεθνιστικής συμμαχίας.

 Τολμάνε αυτά τα αποβράσματα της δεξιάς και της αριστεράς (ένα φίδι με δυο κεφάλια) να λένε ότι θα φτιάξουν τώρα μια νέα Ελλάδα. Τόσα χρόνια, ρε χαφιέδες, εθελόδουλοι των εκάστοτε καθεστώτων, τι κάνατε; Πειθήνια όργανα της παγκοσμιοποίησης και του μηδενισμού της χώρας σας, δηλαδή μας λέτε ότι μέχρι τώρα όλα ήταν χάλια και από ‘δω και μπρος εσείς θα τα φτιάξετε; Μα εσείς δεν ήσαστε και πριν; Εσείς δεν ξεπουλάτε πόντο-πόντο την πατρίδα τόσα χρόνια; Άλλοι ήταν; Αλλά, δεν θέλετε να χάσετε καμία θεσούλα και κανένα αξίωμα απ’ τη βολεμένη σας κατάσταση.

 Ποντάρετε στην αμόρφωτη μάζα στήνοντας ένα κιόσκι λαοπλανικής χειραφέτησης και δημαγωγίας, γνωρίζοντας ότι αυτή η παλιά συνταγή θα αρέσει ακόμα και σήμερα.

 Ο εθνικισμός είναι κίνημα, είναι ιδέα, είναι DNA, είναι έμφυτος και δεν μπορεί να είναι ούτε κόμμα, ούτε προνόμιο εθνοκουμανταρισμού, κτήμα και ιδιοκτησία κανενός. Κάτι άτομα που προασπίζουν και καλά εθνικισμό, ενώ υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία και ντοκουμέντα ότι συνδέονται με πρόσωπα και καταστάσεις που δεν λογίζονται ελληνικά, το μόνο που κάνουν είναι να γελοιοποιούνται και να δυσφημίζουν τον πραγματικό εθνικισμό και να λαβώνουν το αληθινό συναίσθημα των Ελλήνων.

 Ο πραγματικός εθνικισμός υπάρχει μέσα απ’ το μεγάλο Περικλή Γιαννόπουλο, μέσα απ’ τον Ιώνα Δραγούμη και τον Κωστή Παλαμά. Ο εθνικισμός δεν θέλει υποταγμένους υποστηρικτές που φοβούνται να πουν την γνώμη τους. Όταν ο Δραγούμης και ο Γιαννόπουλος μιλούσανε για επανελληνισμό στις ηθικές και τις πολιτιστικές αξίες πριν από 100 χρόνια, δεν απειλούσαν κανέναν, ούτε κρατούσαν ρόπαλα με την ελληνική σημαία για εκφοβισμό. Είχαν ευγένεια, είχαν θέσεις, είχαν λόγο και, πάνω απ’ όλα, ανδρισμό και τιμή. Δεν λέμε ότι ο εθνικισμός δεν πρέπει να είναι μαχητικός, υπερασπιστικός και νταής κάποιες φορές, αλλά σε καμιά περίπτωση χυδαίος.

 Δεν θέλουμε ένα έθνος απομόνωσης, όπως επίσης δεν θέλουμε να έχουμε και το όραμα της Μεγάλης Ελλάδας. Μένουμε σε αυτά που έχουμε γεωπολιτικά, χωρίς να διεκδικούμε τίποτα, αλλά και να μην μας διεκδικούν τίποτα. Ο εθνικισμός πρέπει να υπάρχει μέσα σε κάθε γνήσιο Έλληνα. Είναι απαραίτητο ώστε να διαφυλαχθεί ο ζωτικός χώρος από εξωγενείς δυνάμεις. Θα σας το πω αλλιώς: Έχετε την οικία σας, είναι δική σας και ζείτε με την οικογένειά σας. Θέλετε να έρθει κάποιος παρείσακτος να μπει στο σπίτι σας και να κάνει κατάληψη, ζώντας μαζί σας με απώτερο σκοπό να σας διώξει ή, στην καλύτερη περίπτωση, να σας περιορίσει μόνο σε ένα δωμάτιο; Την απάντηση την ξέρω. ΟΧΙ! Αυτό ακριβώς προστατεύει ο εθνικισμός. Τη λαθρεπιβίβαση στον τόπο μας. Ο εθνικισμός χρειάζεται Έλληνες ενεργούς και όχι απαθείς δειλούς. Έχουμε ένα κράτος αδύναμο για την κοινωνία, ενώ είναι δυνατό για τους κατέχοντες. Τα κόμματα συγκρούονται με απώτερο σκοπό το ποιος θα αρπάξει τη κουτάλα. 

 Η ελληνική ψυχή είναι ανώτερη πολλών άλλων και μας την παίρνουν αμαχητί μέσα από ένα διεφθαρμένο και καθοδηγούμενο σύστημα μιας κατακερματισμένης κοινωνίας. Το κράτος είναι οικοδόμημα που το έφτιαξαν πολίτες, αλλά το καταστρέφουν αυτοί που δεν κόπιασαν και χρειάζεται να ξανακτιστεί. Μην αφήσετε τους γνωστούς εργολάβους να το κάνουν, πρέπει να το κτίσει ο λαός. Μόνο έτσι θα ξανακερδίσουμε το ψωμί που μας πήραν απ’ το στόμα.

 Το έθνος και η εθνικοφροσύνη θα ξανακτίσει το κράτος, διότι το έθνος είμαστε εμείς, ενώ το κράτος είναι... αυτοί.

 Θέλουμε έναν Έλληνα σκεπτόμενο εθνικιστή, με καθαρό συναίσθημα και φιλοπατρία. Δεν πρέπει να ανεχόμαστε ψευδείς αντιλήψεις για τα δρώμενα στη χώρα μας. Πρέπει να αποκτήσουμε έγκυρη και σωστή γνώση για να μην είμαστε συνειδητά θύματα ασυνείδητων ανθελλήνων. Οι ανθρώπινες συμπεριφορές ρυθμίζουν τη συμβατικότητα, το καλό και το κακό, το δίκαιο και το άδικο, το γνήσιο και το νοθευμένο, το ωραίο και το αισχρό, το ηθικό απ’ το ανήθικο, και έτσι ορίζεται το ανώτατο αγαθό που είναι η αρετή. Αρετή σημαίνει συνετή δραστηριότητα, μια σταθερή ιδιότητα της ψυχής και του μυαλού. Δηλαδή, χαρακτήρα ανθρώπινο που διαμορφώνεται μέσα απ’ τη στάση μας στη ζωή. Η αρετή, κατά τη γνώμη μου, είναι τόσο σπουδαία που την παίρνεις μαζί σου και μετά θάνατον.

 Σε ένα κλίμα παγκόσμιων αβεβαιοτήτων, πολέμων και οικονομικής κατάρρευσης μιας παγκόσμιας απογοήτευσης διερευνάται η ικανότητα της δημοκρατίας για να διασφαλίσει ένα υγιές μέλλον, κάτι  που απέτυχαν οι λαοί και οι «μεγάλοι» πολιτικοί του κόσμου. Ο αιώνας που διανύουμε θα βρει τον Έλληνα προβληματισμένο, απογοητευμένο και απελπισμένο. Είναι πια σίγουρο ότι στα επόμενα 100 χρόνια, τούτος ο τόπος θα είναι μια άλλη χώρα, με άλλο όνομα, με αλλοτριωμένο θρήσκευμα και αλλοτριωμένη εθνικότητα.

 Μην αναρωτιέστε γιατί! Υπάρχουν απαντήσεις, αλλά είναι πολύ νωρίς για να τις σκεφτείτε. Θα τις γράψει η Ιστορία, αλλά μέχρι τότε μην κάθεστε απαθείς και να θυμάστε ότι η αλήθεια δεν προκύπτει αυθόρμητα και δεν μας χτυπά την πόρτα, εμφανίζεται σε εκείνους που την αναζητούν, σε εκείνους που δεν έχουν να φοβηθούν.

  

«Η γη μας έχει μόνον έναν Ήλιο και όχι δύο.»

Μέγας Αλέξανδρος

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ