ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΉ ΣΥΝΔΕΣΗ

• Γεωπολιτική είναι μια αναλυτική μέθοδος της γεωγραφίας και , όπως πρώτος την ανέδειξε ο Θουκυδίδης, στηρίζεται στην μεθοδολογική προσέγγιση ερμηνείας των διεθνών φαινομένων με βάση τους νόμους της ισχύος όπως αυτή εκφράζεται κάθε φορά: οικονομικά, πολιτικά, αμυντικά και πολιτιστικά.

γεωπολιτική

 Σημαίνει το ενδιαφέρον, τη σημασία - σπουδαιότητα που έχει μια χώρα ή περιοχή στο πλαίσιο της διεθνούς πολιτικής, των αναμετρήσεων ισχύος μεταξύ των εθνών.

φυλετική

Σημαίνει τη φυλετική και εθνοτική καταγωγή του γενετήσιου προσανατολισμού.

Η ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΨΗ

Η Θεωρία της ράτσας

Ο κεντρικός πυρήνας της θεωρίας αυτής είναι, πως εξαρχής  μερικές ράτσες είναι από φυσική διάπλαση και από τις διανοητικές και ψυχικές γενικά ικανότητές τους ανώτερες από τις άλλες. Οι ράτσες αυτές αν έμειναν αγνές, χωρίς να διασταυρωθούν και ν' ανακατωθεί το αίμα τους με άλλες κατώτερες φυλές και να γίνουνε "μιγάδες", είναι και τώρα οι πρωτοπόρες στον πολιτισμό και σαν τέτοιες έχουνε διπλά δικαιώματα.

Πρώτα - πρώτα παίρνουμε  τα πιο σκληρά μέτρα για να προφυλάξουμε  την δική μας επιβολή πάνω  τους κ' έπειτα να κυριαρχήσουμε στις κατώτερες φυλές, που μόνες τους  δεν προάγουν τον πολιτισμό, παρά γίνονται και εμπόδιο στη ζωή των ανώτερων και στην ανάπτυξή τους, έχοντας στα χέρια τους  χώρες πλούσιες σε πρώτες ύλες και χρήσιμες για τον πληθυσμό των ανώτερων φυλών.

Η αντίληψη αυτή, χωρίς να της έχει  δοθεί  η  τόσο ωμή και καθαρή διατύπωσή της, δεν είναι καινούρια. Μπορεί να βρει κανείς την αρχή της και στο αρχαίο εκείνο: «Πας μη Έλλην βάρβαρος», καθώς και στην πραγματική διαγωγή που έδειξαν στη διαδρομή της ιστορίας όλες οι κατακτητικές φυλές απέναντι σε κείνες που κατέκτησαν και στον τρόπο, που ζήτησαν να δικαιώσουν τα προνόμιά τους οι άρχουσες τάξεις σ' όλες τις εποχές.

 Οι ανθρώπινες φυλές είναι ριζικά διαφοροποιημένες σύμφωνα με το νόμο της εξέλιξης, άρα και προικισμένες με διαφορετικές ικανότητες, που τις ξεχωρίζουν σε ανώτερες και κατώτερες φυλές.

Τη θεωρία τούτη την αγκάλιασαν στην αρχή όλα τα αντιδημοκρατικά στοιχεία, που ήταν  πρόμαχοι της παλιάς φεουδαρχικής αριστοκρατίας και των προνομίων της. Την πήραν όμως και οι εκπρόσωποι της μπουρζουαζίας, που θέλανε είτε να κρατήσει ή να δημιουργήσει προνόμια.

Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ 

Η Θεωρία των κατακτητών

Η γεωπολιτική, ένας νεότατος επιστημονικός κλάδος, που πηγάζει από τις γεωγραφικές και ιδιαίτερα τις ανθρωπογεωγραφικές έρευνες, επιδιώκει να εξηγήσει όλη την ανθρώπινη ιστορία και τη διαμόρφωση της ανθρώπινης ζωής προπάντων από τις συνθήκες του φυσικού περί κόσμου, που μέσα σ' αυτόν ζει ο άνθρωπος.

Πώς οι συνθήκες του φυσικού περί κόσμου επηρεάζουν βαθιά τη ζωή όλων των οργανισμών, που ζούνε μέσα σ' αυτό, είτε φυτά είναι είτε ζώα, είναι ένα πόρισμα διαπιστωμένο της βιολογικής έρευνας. Όλος ο αγώνας για την ύπαρξη γίνεται ανάλογα με τις συνθήκες αυτές, που κάθε αλλαγή τους έχει βαθιά αποτελέσματα στη ζωή των ενόργανων όντων, και η ανθρώπινη λοιπόν ζωή στις συνθήκες του γεωφυσικού περίγυρου χρωστάει όχι μόνο τη διαμόρφωση των φυλών, παρά και όλες τις σημαντικές αλλαγές, που έγιναν στη διαδρομή της ανθρώπινης ιστορίας απάνω στη γη, σύμφωνα με τούτη τη θεωρία.

Γεωπολιτικές συνθήκες εξηγούν π.χ τη διαμόρφωση του ασσυριακού, του βαβυλωνιακού, του αιγυπτιακού πολιτισμού, τις προαιώνιες και αδιάκοπες μετακινήσεις των λαών(νομάδες) από την Ασία προς την Ευρώπη, τη συγκέντρωση γύρω από τη Μεσόγεια θάλασσα, την ανάπτυξη γύρω απ' αυτήν όλων των μεγάλων πολιτισμών της αρχαιότητας.

Γεωπολιτικές συνθήκες εξηγούν και τον κινέζικο και τον ινδιάνικο πολιτισμό και γενικά όλη την ανθρώπινη ιστορία και στην αρχαιότητα και στο μεσαίωνα και στους νεώτερους χρόνους.

Σύμφωνα με τη γεωπολιτική θεωρία, οι πόλεμοι είναι ένα απαραίτητο επακόλουθο από την κίνηση των ανθρώπων γύρω από τις γεωπολιτικές συνθήκες.

Ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν και γεωπολιτικός, επίσης ιδεολογικός και οικονομικός αγώνας μεταξύ των δυο υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και ΕΣΣΔ μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Κράτησε από το 1947, μέχρι την πτώση του τείχους του Βερολίνου στις 11 Νοεμβρίου 1989 και λίγο αργότερα την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων στα άλλα κράτη επιρροής της ΕΣΣΔ.

Για αυτό η θεωρία του γεωπολιτικού ντετερμινισμού (είναι η άποψη ότι η κατάσταση του κόσμου σε κάθε στιγμή καθορίζει ένα μοναδικό μέλλον και ότι η γνώση όλων των θέσεων των πραγμάτων και των κυρίαρχων φυσικών δυνάμεων θα επέτρεπε σε κάποια διάνοια να προβλέψει τη μελλοντική κατάσταση του κόσμου.) έχει βέβαια κάποιες βάσεις επιστημονικές και πρέπει να μην ξεχνιέται ο γεωπολιτικός συντελεστής στη διαμόρφωση της ανθρώπινης ζωής. Δεν μπορούμε όμως, όταν πρόκειται για τον άνθρωπο και την ανθρώπινη κοινωνία, να πιστεύουμε στον απόλυτο γεωπολιτικό ντετερμινισμό.

Στις ίδιες χώρες και με το ίδιο φυσικό περίγυρο η τεχνική και η οικονομική εξέλιξη δημιουργεί τις πιο διαφορετικές συνθήκες ζωής με το πέρασμα των αιώνων.

Η Αγγλία, η Γαλλία και η Γερμανία άλλαξαν ολότελα μορφή και επιρροή στην ιστορική ζωή από την αλλαγή των οικονομικοτεχνικών όρων. Οι γεωπολιτικοί λοιπόν όροι πρέπει να εξετάζονται πάντα σε συνδυασμό με τους οικονομικοτεχνικούς, που αυτοί οι τελευταίοι παίρνουν ολοένα μεγαλύτερη σημασία, όσο περισσότερο ο άνθρωπος με την ανάπτυξη της τεχνικής και την κυριαρχία απάνω στη φύση, γίνεται πιο ανεξάρτητος, αντιδρά ριζικότερα και αποτελεσματικότερα στο φυσικό του περί κόσμου και δημιουργεί αυτός πια τους αντικειμενικούς όρους της ζωής του.

Μπορούμε λοιπόν να πούμε για να εκτιμήσουμε σωστά τους γεωπολιτικούς όρους, πως όσο ανεβαίνουμε στην προϊστορία η σημασία τους είναι μεγαλύτερη, όσο κατεβαίνουμε στους ιστορικούς χρόνους, η σημασία τους γίνεται μικρότερη και πρωταρχικό ρόλο παίζουν ολοένα περισσότερο οι οικονομικοτεχνικοί όροι.

Τώρα πια είναι φανερό, πως βρισκόμαστε σ' έδαφος πιο στερεό, πλησιάζουμε ολοένα και περισσότερο προς την επιστημονική ανάλυση των δεδομένων της ανθρώπινης ζωής και μπορούμε να καθορίσουμε ασφαλέστερα τους πραγματικούς όρους που δημιουργούνε και τον πόλεμο και να διαγράψουμε την προοπτική για την υπερνίκησή του.

Σαν επίλογο θα πω ότι και οι δυο παραπάνω απόψεις έχουν κοινές συνιστώσες διότι…

Πολεμήσαμε για «τα μάτια της ωραίας Ελένης» και για την «τιμή του Μενέλαου», πολεμήσαμε για «τα ιερά των θεών και τους τάφους των προγόνων», πολεμήσαμε για «τη δόξα και την τιμή του βασιλιά», πολεμήσαμε για «τη δόξα και το μεγαλείο της πατρίδας», πολεμήσανε για «την πίστη, τα άγια ή τον Χριστό», πολεμήσαμε «για τη δικαιοσύνη και τη λευτεριά».

Ακόμα και οι πιο ειλικρινείς, οι Αργοναύτες, είπανε μια φορά και έναν καιρό με ποιητική αλληγορία πως πήγανε στην Κολχίδα για το «Χρυσόμαλλο Δέρας». Και όμως «το χρυσόμαλλο δέρας» στάθηκε πάντα η βασική αίτια όλων των πολέμων που στην πάροδο των χρόνων έγινε (Χρυσόμαλλο Τέρας).

Όλοι οι πόλεμοι με οποιαδήποτε συνθήματα και με οποιαδήποτε ψυχοκινητικά σύμβολα και αν παρουσιάστηκαν, έχουνε για βασικό τους κίνητρο την αύξηση ή την εξασφάλιση των υλικών αγαθών.

Οι πνευματικές και οι ηθικές αξίες, που σχεδόν πάντα υψώνονται για σύμβολα και ως ένα σημείο γίνονται προσχήματα ή και αφορμές για τους πολέμους, αν και παρουσιάζονται πάντα για πρωτογενή αίτια για να κινούν τα πλήθη, κρύβουνε πάντα στο βάθος το βασικό εκείνο κίνητρο, από  θρησκευτικά συνθήματα που παράγουνε πόλεμο, δυναστικά συνθήματα που παράγουνε πόλεμο, εθνικά συνθήματα που παράγουνε πόλεμο, φυλετικά συνθήματα που παράγουνε πόλεμο, είναι σχηματισμοί παράγωγοι στο οργανωτικό και συνειδησιακό εποικοδόμημα, που έχουνε γι' αρχική τους αφετηρία υλικά συμφέροντα.

Αυτά τα ίδια τα συμφέροντα, σχεδόν ποτέ δεν παρουσιάζονται στο προσκήνιο σαν άμεσες αιτίες και αφορμές των πολέμων απέναντι στα αδαή πλήθη!

<<Άνευ αιτίου ουδέν εστί>>.  Αριστοτέλης

ΠΕΤΡΟΣ ΤΡΑΝΟΣ